The Miracle Morning — Book Summary

A Big Promise Before the Story

Hal Elrod opens his book with a short note to the reader. He says that all people share at least one wish: to improve their lives and themselves. Yet, he writes, most people wake up each day and find that life stays much the same.

Elrod says the Miracle Morning is one of the most practical and effective methods he has ever come across for improving any area of life. It is a set of personal development practices done early in the morning. He stresses that it is a ritual to practice every day. Reading the book is not enough.

Elrod knows his promises are big. He says the method can help successful people reach a new level and help people in hard times turn their lives around, often quickly. He calls it a simple process that is "guaranteed" to change any area of life, all before 8:00 a.m. He adds that it has already produced measurable results for hundreds of thousands of people, himself included. These are Elrod's own claims, and the note names no study for them.

The Crash at Twenty

Elrod tells his own story first. On December 3rd, 1999, he was 20 years old. He was one of the top sales reps at his company and had a supportive family and good friends. Two hours earlier he had given a speech, and for the first time an audience had stood up to clap for him. At 11:32 p.m. he was driving south on Highway 99 at 70 miles per hour.

A full-size pickup truck, travelling at an estimated 80 miles per hour, hit his car head on. A second car then struck the driver's side. Elrod was knocked unconscious. He says the crash broke 11 of his bones and permanently damaged the front of his brain. Elrod says a drunk driver was at fault.

When firefighters cut him out of the wreck, Elrod says, his heart stopped and he stopped breathing. He calls himself clinically dead. Paramedics worked on him in a rescue helicopter, and after six minutes his heart started again. He spent six days in a coma and woke to the news that he might never walk again. He spent seven weeks in the hospital, learned to walk again, and then went home to his parents' care. His girlfriend ended their relationship while he was in the hospital.

Elrod says he stopped wishing the past were different. He chose to be grateful for what he had and to take full responsibility for rebuilding his life. He now calls the crash one of the best things that ever happened to him.

Comeback, Collapse and a New Routine

Elrod says he returned to his sales job in 2000, while still recovering from a serious car crash, and finished sixth among more than 60,000 sales reps at his company. He then began speaking at schools and later worked as a coach for business people. In 2005 he decided he had never given his best for a whole year. He set out to nearly double his best sales year and to write a book, and he says he worked every day. He reports reaching both goals. His book, Taking Life Head On, reached number 7 on Amazon's bestseller list in 2006.

Then the United States economy crashed. Elrod says his income was cut in half and his coaching clients could no longer pay him. He could not pay his bills and was $425,000 in debt. He says he had never felt so hopeless and depressed. Self-help books, seminars and even a coach did not help.

Finally he told a close friend, who advised him to start running. On a run he had the idea for a daily personal development routine. He says his life changed so fast that he called it his "Miracle Morning." Elrod then shared the routine with his coaching clients. Most said they were not morning people, but they agreed to try it for a week, and he says it changed the lives of almost all of them. His book about it came out in 2012, and by 2016, he says, it had been translated into 27 languages and was reaching readers in more than 70 countries.

Responsibility Is Not Blame

Elrod says he tells his story to offer evidence of what can be overcome. He believes that anything one person has overcome shows that it is possible for others too. He asks readers to take total responsibility for every part of their lives and to stop blaming others. In his view, the amount of responsibility a person accepts is exactly the amount of power that person has to change things.

Elrod separates two ideas that people often mix up. Blame decides who is at fault. Responsibility decides who is committed to making things better. His example is the car crash that nearly killed him at age 20. The drunk driver was at fault, he says, yet Elrod himself was responsible for improving his life. He argues that fault matters little. What matters is that people leave the past behind and start building the life they want today.

He adds that wherever a person is now is temporary. He calls the present a chance to learn and grow. He compares a life to a story: the bigger the challenges, the better the story. Elrod says his book is about helping readers become the person who can create the life they want. He also says that it will take work.

ការសន្យាធំមុនពេលចាប់ផ្តើមរឿង

ហាល់ អែលរ៉ដ (Hal Elrod) ចាប់ផ្តើមសៀវភៅរបស់គាត់ដោយកំណត់ចំណាំខ្លីមួយផ្ញើជូនអ្នកអាន។ គាត់និយាយថា មនុស្សទាំងអស់មានបំណងដូចគ្នាយ៉ាងហោចណាស់មួយ គឺចង់ឱ្យជីវិត និងខ្លួនឯងប្រសើរឡើង។ ប៉ុន្តែ គាត់សរសេរថា មនុស្សភាគច្រើនក្រោកពីគេងរៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយឃើញថាជីវិតនៅស្ទើរតែដដែល។

អែលរ៉ដនិយាយថា ទម្លាប់ព្រឹកផ្លាស់ប្តូរជីវិត ឬហៅថា Miracle Morning គឺជាវិធីមួយក្នុងចំណោមវិធីដែលអនុវត្តបានជាក់ស្តែង និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត ដែលគាត់ធ្លាប់ជួប សម្រាប់ធ្វើឱ្យផ្នែកណាមួយនៃជីវិតប្រសើរឡើង។ វាជាសកម្មភាពអភិវឌ្ឍខ្លួនមួយឈុត ដែលធ្វើតាំងពីព្រលឹម។ ការអភិវឌ្ឍខ្លួន គឺការចំណាយពេលធ្វើឱ្យខ្លួនឯងប្រសើរឡើង។ គាត់ទទូចថា នេះជាទម្លាប់ដែលត្រូវធ្វើរាល់ថ្ងៃ។ គ្រាន់តែអានសៀវភៅនេះ មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។

អែលរ៉ដដឹងថាការសន្យារបស់គាត់ធំណាស់។ គាត់និយាយថា វិធីនេះអាចជួយមនុស្សជោគជ័យឱ្យឡើងទៅកម្រិតថ្មី ហើយជួយអ្នកដែលកំពុងជួបគ្រាលំបាកឱ្យជីវិតងើបឡើងវិញ ដែលជាញឹកញាប់បានឆាប់រហ័ស។ គាត់ហៅវាថាជាដំណើរការសាមញ្ញមួយដែល «ធានា» ថានឹងផ្លាស់ប្តូរផ្នែកណាមួយនៃជីវិត ហើយធ្វើចប់ទាំងអស់មុនម៉ោង ៨ ព្រឹក។ គាត់បន្ថែមថា វាបានផ្តល់លទ្ធផលដែលអាចវាស់បានរួចហើយ ដល់មនុស្សរាប់សែននាក់ រួមទាំងខ្លួនគាត់ផ្ទាល់។ ទាំងនេះជាការអះអាងរបស់អែលរ៉ដផ្ទាល់ ហើយកំណត់ចំណាំនេះមិនបានលើកឈ្មោះការសិក្សាណាមួយមកគាំទ្រទេ។

គ្រោះថ្នាក់ឡានពេលអាយុ ២០ ឆ្នាំ

អែលរ៉ដ (Elrod) ប្រាប់រឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ជាមុនសិន។ ថ្ងៃទី ៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៩៩ គាត់មានអាយុ ២០ ឆ្នាំ។ គាត់ជាបុគ្គលិកផ្នែកលក់ដែលលក់បានពូកែជាងគេម្នាក់នៅក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់ ហើយមានគ្រួសារគាំទ្រ និងមិត្តភក្តិល្អៗ។ ពីរម៉ោងមុននោះ គាត់បានឡើងថ្លែងសុន្ទរកថា ហើយជាលើកដំបូង អ្នកស្តាប់បានក្រោកឈរទះដៃឱ្យគាត់។ នៅម៉ោង ១១ និង ៣២ នាទីយប់ គាត់កំពុងបើកឡានទៅទិសខាងត្បូងលើផ្លូវហាយវេលេខ ៩៩ (Highway 99) ក្នុងល្បឿន ៧០ ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង។

ឡានភីកអាប់ធំមួយ ដែលគេប៉ាន់ស្មានថាបើកក្នុងល្បឿន ៨០ ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង បានបុកឡានរបស់គាត់ចំពីមុខ។ បន្ទាប់មក ឡានមួយទៀតបុកចំផ្នែកខាងអ្នកបើកបរ។ អែលរ៉ដសន្លប់។ គាត់និយាយថា គ្រោះថ្នាក់នោះធ្វើឱ្យឆ្អឹងរបស់គាត់បាក់ ១១ កន្លែង ហើយធ្វើឱ្យផ្នែកខាងមុខនៃខួរក្បាលរបស់គាត់ខូចជារៀងរហូត។ អែលរ៉ដនិយាយថា អ្នកបើកបរម្នាក់ដែលស្រវឹងជាអ្នកខុស។

អែលរ៉ដនិយាយថា ពេលអ្នកពន្លត់អគ្គិភ័យកាត់តួឡានដែលខូច ដើម្បីយកគាត់ចេញ បេះដូងរបស់គាត់ឈប់ដើរ ហើយគាត់ឈប់ដកដង្ហើម។ គាត់ហៅស្ថានភាពនោះថា ស្លាប់តាមន័យវេជ្ជសាស្ត្រ។ បុគ្គលិកសង្គ្រោះបន្ទាន់បានជួយសង្គ្រោះគាត់ក្នុងឧទ្ធម្ភាគចក្រសង្គ្រោះ ហើយប្រាំមួយនាទីក្រោយមក បេះដូងរបស់គាត់ចាប់ផ្តើមដើរវិញ។ គាត់សន្លប់មិនដឹងខ្លួនប្រាំមួយថ្ងៃ ហើយពេលភ្ញាក់ឡើង គេប្រាប់គាត់ថា គាត់អាចនឹងដើរមិនបានទៀតទេ។ គាត់នៅមន្ទីរពេទ្យប្រាំពីរសប្តាហ៍ រៀនដើរឡើងវិញ រួចត្រឡប់ទៅផ្ទះឱ្យឪពុកម្តាយមើលថែ។ មិត្តស្រីរបស់គាត់បានបញ្ចប់ទំនាក់ទំនង ពេលគាត់នៅមន្ទីរពេទ្យ។

អែលរ៉ដនិយាយថា គាត់បានឈប់ប្រាថ្នាចង់ឱ្យអតីតកាលខុសពីនេះ។ គាត់ជ្រើសរើសដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលគាត់មាន ហើយទទួលខុសត្រូវទាំងស្រុងក្នុងការកសាងជីវិតរបស់គាត់ឡើងវិញ។ ឥឡូវនេះ គាត់ហៅគ្រោះថ្នាក់នោះថាជារឿងមួយក្នុងចំណោមរឿងល្អបំផុតដែលធ្លាប់កើតឡើងចំពោះគាត់។

ងើបឡើងវិញ ដួលរលំ និងទម្លាប់ព្រឹកថ្មី

អែលរ៉ដ (Elrod) និយាយថា គាត់ត្រឡប់ទៅធ្វើការលក់វិញក្នុងឆ្នាំ ២០០០ ពេលដែលគាត់មិនទាន់ជាសះស្បើយពីគ្រោះថ្នាក់ឡានធ្ងន់ធ្ងរនៅឡើយ ហើយគាត់ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៦ ក្នុងចំណោមបុគ្គលិកផ្នែកលក់ជាង ៦០.០០០ នាក់របស់ក្រុមហ៊ុនគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់ចាប់ផ្តើមទៅនិយាយនៅតាមសាលារៀន ហើយក្រោយមកធ្វើជាអ្នកបង្វឹកឱ្យអ្នកធ្វើជំនួញ។ ឆ្នាំ ២០០៥ គាត់យល់ឃើញថា គាត់មិនដែលខំអស់ពីសមត្ថភាពឱ្យបានពេញមួយឆ្នាំទេ។ គាត់តាំងគោលដៅពីរ គឺលក់ឱ្យបានជិតទ្វេដងនៃឆ្នាំដែលគាត់លក់បានច្រើនបំផុត និងសរសេរសៀវភៅមួយក្បាល។ គាត់និយាយថា គាត់ខំធ្វើរាល់ថ្ងៃ។ គាត់រាយការណ៍ថា គាត់សម្រេចបានគោលដៅទាំងពីរ។ សៀវភៅរបស់គាត់ ឈ្មោះ «ប្រឈមមុខនឹងជីវិតដោយត្រង់ៗ» (Taking Life Head On) បានឡើងដល់លេខ ៧ ក្នុងបញ្ជីសៀវភៅលក់ដាច់បំផុតរបស់អាម៉ាហ្សូន (Amazon) ក្នុងឆ្នាំ ២០០៦។

បន្ទាប់មក សេដ្ឋកិច្ចសហរដ្ឋអាមេរិកធ្លាក់ចុះខ្លាំង។ អែលរ៉ដនិយាយថា ប្រាក់ចំណូលរបស់គាត់ធ្លាក់ចុះពាក់កណ្តាល ហើយអតិថិជនដែលគាត់បង្វឹកលែងមានលុយបង់ឱ្យគាត់។ គាត់មិនអាចបង់ថ្លៃចំណាយផ្សេងៗរបស់ខ្លួនបាន ហើយជំពាក់បំណុល ៤២៥.០០០ ដុល្លារ។ គាត់និយាយថា គាត់មិនដែលអស់សង្ឃឹម និងធ្លាក់ទឹកចិត្តខ្លាំងដល់ថ្នាក់នេះទេ។ សៀវភៅជួយអភិវឌ្ឍខ្លួន សិក្ខាសាលា និងសូម្បីតែអ្នកបង្វឹកម្នាក់ ក៏មិនបានជួយដែរ។

ទីបំផុត គាត់បានប្រាប់រឿងនេះដល់មិត្តជិតស្និទ្ធម្នាក់ ហើយមិត្តនោះណែនាំឱ្យគាត់ចាប់ផ្តើមរត់។ ពេលកំពុងរត់ គាត់នឹកឃើញគំនិតធ្វើទម្លាប់អភិវឌ្ឍខ្លួនប្រចាំថ្ងៃមួយ។ គាត់និយាយថា ជីវិតរបស់គាត់ផ្លាស់ប្តូរលឿនណាស់ ទើបគាត់ដាក់ឈ្មោះទម្លាប់នោះថា ទម្លាប់ព្រឹកផ្លាស់ប្តូរជីវិត ឬហៅថា Miracle Morning។ បន្ទាប់មក អែលរ៉ដចែករំលែកទម្លាប់នេះជាមួយអតិថិជនដែលគាត់បង្វឹក។ ភាគច្រើនប្រាប់ថា ពួកគេមិនមែនជាមនុស្សថ្នឹកក្រោកព្រឹកទេ ប៉ុន្តែពួកគេយល់ព្រមសាកល្បងមួយសប្តាហ៍ ហើយគាត់និយាយថា វាបានផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ពួកគេស្ទើរតែគ្រប់គ្នា។ សៀវភៅរបស់គាត់អំពីទម្លាប់នេះចេញនៅឆ្នាំ ២០១២។ គាត់និយាយថា មកដល់ឆ្នាំ ២០១៦ គេបានបកប្រែវាជា ២៧ ភាសា ហើយវាមានអ្នកអាននៅជាង ៧០ ប្រទេស។

ការទទួលខុសត្រូវមិនមែនជាការបន្ទោសទេ

អែលរ៉ដ (Elrod) និយាយថា គាត់ប្រាប់រឿងរបស់គាត់ ដើម្បីជាភស្តុតាងបង្ហាញថា មនុស្សអាចឆ្លងផុតរឿងលំបាកបានដល់កម្រិតណា។ គាត់ជឿថា អ្វីក៏ដោយដែលមនុស្សម្នាក់ធ្លាប់ឆ្លងផុត បង្ហាញថាអ្នកដទៃក៏អាចធ្វើបានដែរ។ គាត់ស្នើឱ្យអ្នកអានទទួលខុសត្រូវទាំងស្រុងលើគ្រប់ផ្នែកនៃជីវិតរបស់ខ្លួន ហើយឈប់បន្ទោសអ្នកដទៃ។ តាមទស្សនៈរបស់គាត់ មនុស្សម្នាក់ព្រមទទួលខុសត្រូវប៉ុណ្ណា គេក៏មានអំណាចផ្លាស់ប្តូរអ្វីៗបានប៉ុណ្ណោះដែរ។

អែលរ៉ដញែកគំនិតពីរដែលមនុស្សច្រើនតែច្រឡំគ្នា។ ការបន្ទោស គឺរកថានរណាជាអ្នកខុស។ ការទទួលខុសត្រូវ គឺកំណត់ថានរណាប្តេជ្ញាធ្វើឱ្យអ្វីៗប្រសើរឡើង។ ឧទាហរណ៍របស់គាត់គឺគ្រោះថ្នាក់ឡានដែលស្ទើរតែសម្លាប់គាត់ពេលអាយុ ២០ ឆ្នាំ។ គាត់និយាយថា អ្នកបើកបរដែលស្រវឹងជាអ្នកខុស ប៉ុន្តែអែលរ៉ដខ្លួនឯងជាអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការធ្វើឱ្យជីវិតរបស់គាត់ប្រសើរឡើង។ គាត់លើកហេតុផលថា រឿងថានរណាខុស មិនសូវសំខាន់ទេ។ អ្វីដែលសំខាន់ គឺមនុស្សទុកអតីតកាលចោល ហើយចាប់ផ្តើមកសាងជីវិតដែលខ្លួនចង់បានតាំងពីថ្ងៃនេះ។

គាត់បន្ថែមថា មិនថាមនុស្សម្នាក់កំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបណានៅពេលនេះ វាគ្រាន់តែជាបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ។ គាត់ហៅពេលបច្ចុប្បន្នថាជាឱកាសរៀន និងរីកចម្រើន។ គាត់ប្រៀបធៀបជីវិតទៅនឹងរឿងមួយ៖ ឧបសគ្គកាន់តែធំ រឿងកាន់តែល្អ។ អែលរ៉ដនិយាយថា សៀវភៅរបស់គាត់មានគោលបំណងជួយអ្នកអានឱ្យក្លាយជាមនុស្សដែលអាចបង្កើតជីវិតដែលខ្លួនចង់បាន។ គាត់ក៏និយាយថា រឿងនេះត្រូវការការខិតខំដែរ។