The Campaign Manager: Running and Winning Local Elections — Book Summary

A Hard Job With a Reward

Catherine Shaw starts her handbook with a warning. Running for local office, she says, can be one of the hardest and most exciting things you ever do. Your house will be a mess. Your children will get less of your time than they deserve. Your partner will be under strain, even if he or she works on the campaign too.

So why do it? Shaw gives three reasons. A campaign is a chance to lead, to change something in your town, and to give something back to the place you love. It also changes you. You are pushed harder than you have ever been pushed, and when it is over, win or lose, you see politics differently and respect the people who run and then serve. She backs this up with a line from President Harry Truman: "Politics—good politics—is public service." In his view, few jobs give a person a better chance to serve a community or a country.

An Outsider Who Became Mayor

Shaw first ran for mayor of Ashland, Oregon, in 1988. She had little experience in government or in running a big organization. Many people thought she should start on the city council and work up, because a mayor is a bit like the boss of a city with a budget of many millions of dollars. Shaw says her lack of experience actually helped. She looked at old problems with a fresh eye.

She served three terms, twelve years in all. With the council, the city staff and the townspeople, she says, Ashland started dozens of projects. It protected open land and wetlands, saved water, and began composting and recycling. It upgraded the sewage plant and fixed up the library, the fire station and the city offices. It helped the schools after the state cut their money. The city gave up ownership of its hospital, helped keep a ski resort alive, and bought an ambulance service. It also built a "dark fiber" ring, a network of fiber cables that brought fast internet and cable TV. Her point is that when a town and its government work as partners, a small city can do what usually only big cities can.

Shaw says there are more than half a million elected offices in the United States, and she urges readers who feel the pull to go for one. The only real credentials, she says, are integrity, a caring heart, and being willing to work hard. The handbook comes from campaigns she has run or worked on since 1985 and from years of trial and error with other experienced campaigners.

ការងារលំបាក ប៉ុន្តែមានរង្វាន់

កាធើរីន ស (Catherine Shaw) ចាប់ផ្ដើមសៀវភៅណែនាំរបស់អ្នកស្រីដោយការព្រមានមួយ។ អ្នកស្រីថា ការឈរឈ្មោះដើម្បីកាន់តំណែងថ្នាក់មូលដ្ឋាន (តំណែងដែលប្រជាជនក្នុងក្រុង ឬស្រុករបស់ខ្លួនបោះឆ្នោតជ្រើសរើស) អាចជារឿងមួយដែលលំបាកបំផុត និងរំភើបបំផុតក្នុងជីវិតរបស់អ្នក។ ផ្ទះរបស់អ្នកនឹងរញ៉េរញ៉ៃ។ កូនៗនឹងបានពេលវេលាពីអ្នក តិចជាងដែលពួកគេគួរបាន។ ប្ដី ឬប្រពន្ធរបស់អ្នកនឹងតានតឹងចិត្ត ទោះបីគាត់ក៏ជួយធ្វើយុទ្ធនាការដែរក៏ដោយ។

ចុះហេតុអ្វីត្រូវធ្វើ? អ្នកស្រី ស ផ្ដល់ហេតុផលបី។ យុទ្ធនាការជាឱកាសដើម្បីដឹកនាំ ដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរអ្វីមួយក្នុងក្រុងរបស់អ្នក និងដើម្បីតបស្នងគុណដល់ទីកន្លែងដែលអ្នកស្រឡាញ់។ វាក៏ផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនអ្នកដែរ។ អ្នកនឹងត្រូវខំប្រឹងខ្លាំងជាងពេលណាៗទាំងអស់ ហើយពេលចប់ ទោះឈ្នះឬចាញ់ អ្នកនឹងមើលនយោបាយខុសពីមុន ព្រមទាំងគោរពអ្នកដែលឈរឈ្មោះ ហើយបន្ទាប់មកចូលបម្រើការងារសាធារណៈ។ អ្នកស្រីលើកពាក្យរបស់ប្រធានាធិបតី ហារី ទ្រូម៉ែន (Harry Truman) មកបញ្ជាក់៖ «នយោបាយ ពោលគឺនយោបាយល្អ គឺជាការបម្រើសាធារណៈ»។ តាមគំនិតរបស់លោក មានការងារតិចណាស់ ដែលផ្ដល់ឱកាសឱ្យមនុស្សម្នាក់បម្រើសហគមន៍ ឬប្រទេសជាតិបានល្អជាងនេះ។

អ្នកក្រៅវិស័យនយោបាយ ដែលបានក្លាយជាអភិបាលក្រុង

កាធើរីន ស (Catherine Shaw) បានឈរឈ្មោះធ្វើអភិបាលក្រុងជាលើកដំបូង នៅទីក្រុងអាសឡែន (Ashland) រដ្ឋអូរីហ្គិន (Oregon) ក្នុងឆ្នាំ១៩៨៨។ ពេលនោះ អ្នកស្រីមានបទពិសោធន៍តិចតួចណាស់ ក្នុងការងាររដ្ឋាភិបាល ឬក្នុងការដឹកនាំអង្គការធំៗ។ មនុស្សជាច្រើនគិតថា អ្នកស្រីគួរចាប់ផ្ដើមពីក្រុមប្រឹក្សាក្រុងសិន (ក្រុមអ្នកជាប់ឆ្នោតដែលជួយសម្រេចកិច្ចការរបស់ក្រុង) ហើយឡើងតំណែងបន្តិចម្ដងៗ ព្រោះអភិបាលក្រុងប្រហាក់ប្រហែលនឹងចៅហ្វាយរបស់ក្រុងមួយ ដែលមានថវិការាប់លានដុល្លារ។ អ្នកស្រី ស និយាយថា ការដែលអ្នកស្រីខ្វះបទពិសោធន៍នោះ បែរជាជួយអ្នកស្រីទៅវិញ ព្រោះអ្នកស្រីមើលបញ្ហាចាស់ៗតាមរបៀបថ្មី។

អ្នកស្រីបានបម្រើបីអាណត្តិ សរុបដប់ពីរឆ្នាំ។ អ្នកស្រីថា ដោយធ្វើការជាមួយក្រុមប្រឹក្សា បុគ្គលិករបស់ក្រុង និងប្រជាជន ទីក្រុងអាសឡែនបានចាប់ផ្ដើមគម្រោងរាប់សិប។ ក្រុងបានការពារដីវាលដែលគ្មានសំណង់ និងតំបន់ដីសើម សន្សំទឹក ហើយចាប់ផ្ដើមធ្វើជីពីកាកសំណល់ និងកែច្នៃសម្ភារៈប្រើហើយឡើងវិញ។ ក្រុងបានធ្វើឱ្យរោងចក្រសម្អាតទឹកកខ្វក់ទំនើបជាងមុន ហើយជួសជុលបណ្ណាល័យ ស្ថានីយពន្លត់អគ្គិភ័យ និងការិយាល័យរបស់ក្រុង។ ក្រុងបានជួយសាលារៀន ក្រោយពេលរដ្ឋកាត់ថវិការបស់សាលា។ ក្រុងបានឈប់ធ្វើជាម្ចាស់មន្ទីរពេទ្យរបស់ខ្លួន ជួយរក្សាកន្លែងលេងស្គីលើព្រិលមួយកុំឱ្យបិទ ហើយទិញយកសេវារថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់។ ក្រុងក៏បានសាងសង់បណ្ដាញខ្សែកាបអុបទិកព័ទ្ធជុំវិញក្រុង ឬហៅថា dark fiber ដែលនាំអ៊ីនធឺណិតល្បឿនលឿន និងទូរទស្សន៍ខ្សែកាបមកដល់។ ចំណុចដែលអ្នកស្រីចង់បង្ហាញគឺ ពេលប្រជាជន និងរដ្ឋបាលក្រុងធ្វើការជាដៃគូគ្នា ក្រុងតូចមួយអាចធ្វើរឿងដែលជាធម្មតាមានតែក្រុងធំៗទេដែលធ្វើបាន។

អ្នកស្រី ស និយាយថា នៅសហរដ្ឋអាមេរិកមានតំណែងជាប់ឆ្នោតជាងកន្លះលាន ហើយអ្នកស្រីជំរុញអ្នកអានដែលមានចិត្តចង់ឈរឈ្មោះ ឱ្យឈរឈ្មោះប្រកួតយកតំណែងមួយ។ តាមអ្នកស្រី លក្ខណសម្បត្តិពិតប្រាកដមានតែបីគត់ គឺភាពស្មោះត្រង់ ចិត្តដែលខ្វល់ពីអ្នកដទៃ និងការព្រមខំប្រឹងធ្វើការ។ សៀវភៅណែនាំនេះកើតចេញពីយុទ្ធនាការដែលអ្នកស្រីបានដឹកនាំ ឬបានជួយធ្វើតាំងពីឆ្នាំ១៩៨៥ និងពីការសាកល្បង ខុសហើយកែ អស់ច្រើនឆ្នាំ ជាមួយអ្នកធ្វើយុទ្ធនាការដែលមានបទពិសោធន៍ផ្សេងទៀត។