KamSophyThe Cases That Haunt Us — Book Summary
សង្ខេបសៀវភៅ «សំណុំរឿងដែលនៅតែដក់ជាប់ក្នុងចិត្ត»
What is The Cases That Haunt Us about?
John Douglas and Mark Olshaker revisit notorious murders and the Lindbergh kidnapping to examine what evidence and offender behavior can reveal. They compare competing explanations, question investigative failures and show how publicity, prejudice and uncertain evidence can keep a case unresolved. The book presents the authors’ assessments in the supplied 2000 edition, including conclusions they cannot prove.
សៀវភៅ «សំណុំរឿងដែលនៅតែដក់ជាប់ក្នុងចិត្ត» និយាយអំពីអ្វី?
ចន ដាក់ឡាស (John Douglas) និង ម៉ាក អុលសេកឃើរ (Mark Olshaker) ត្រឡប់មកពិនិត្យឃាតកម្មល្បីៗ និងការចាប់ជំរិតកូនលីនប៊ឺក (Lindbergh) ដើម្បីស្វែងយល់ថាភស្តុតាង និងសកម្មភាពអ្នកប្រព្រឹត្តអាចប្រាប់អ្វីបាន។ ពួកគេប្រៀបធៀបការពន្យល់ផ្សេងៗ និងពិនិត្យរបៀបដែលកំហុសស៊ើបអង្កេត សារព័ត៌មាន ការរើសអើង និងភស្តុតាងមិនច្បាស់ធ្វើឱ្យសំណុំរឿងនៅតែមិនទាន់ដោះស្រាយបាន។ សៀវភៅនេះបង្ហាញការវាយតម្លៃរបស់អ្នកនិពន្ធ តាមការបោះពុម្ពឆ្នាំ ២០០០ រួមទាំងការសន្និដ្ឋានដែលពួកគេមិនអាចបញ្ជាក់បាន។
What you'll learn: 8 chapters
- INTRODUCTIONសេចក្តីផ្តើម
- CHAPTER ONE JACK THE RIPPERជំពូកទី១៖ ជែក ដឹ រីបភើរ (Jack the Ripper)
- CHAPTER TWO LIZZIE BORDENជំពូកទី២៖ លីហ្ស៊ី ប័រដិន (Lizzie Borden)
- CHAPTER THREE THE LINDBERGH KIDNAPPINGជំពូកទី៣៖ ការចាប់ជំរិតកូនលីនប៊ឺក (Lindbergh)
- CHAPTER FOUR THE ZODIACជំពូកទី៤៖ ហ្សូឌីអាក់ (Zodiac)
- CHAPTER FIVE AMERICAN DREAMS/ AMERICAN NIGHTMARESជំពូកទី៥៖ ក្តីសុបិនអាមេរិក និងសុបិនអាក្រក់អាមេរិក
- CHAPTER SIX THE JONBENET RAMSEY MURDERជំពូកទី៦៖ ឃាតកម្មចនបេណេ រ៉ាមស៊ី (JonBenet Ramsey)
- CHAPTER SEVEN PERSPECTIVESជំពូកទី៧៖ ទស្សនៈរួម
Free preview: INTRODUCTION
Begin with the crime
Why do some crimes remain disturbing long after the event? An unknown killer is part of the answer, but not the whole answer. A case can end in a conviction and still leave serious doubts about what happened. A familiar story can also become so powerful that people stop asking whether the evidence supports it. John Douglas and Mark Olshaker examine famous cases to show how this happens and how investigators might think more carefully.
Douglas approaches the cases through criminal profiling: using the victim's circumstances and the offender's actions to suggest what kind of person may have committed the crime. This is a way to develop and test leads. It is not a machine that produces a name. The proper starting point is the crime itself. Choosing a favorite suspect first and then finding details that seem to fit reverses the process. Almost any elaborate theory can sound convincing if contrary facts are left out.
What the method can establish
The questions therefore extend beyond who had a possible motive. Why this victim? Why this place and time? Which actions were needed to carry out the crime, and which appear to serve an emotional purpose? What might the offender have done before and afterward? Answers must be checked against physical evidence, opportunity and other explanations. A person can resemble a profile without being guilty, while a surprising detail may require the profile to change.
The authors do not promise to solve every mystery. They offer judgments, sometimes very strong ones, from incomplete historical records. The reader's task is to distinguish a documented event, an inference drawn from it and a possibility that still lacks support. This distinction becomes especially important when a dramatic story offers the satisfaction of certainty. Throughout the book, the cost of getting the story wrong includes both a missed offender and an innocent person placed under suspicion.
អានសាកល្បង៖ សេចក្តីផ្តើម
ចាប់ផ្តើមពីអំពើដែលបានកើតឡើង
ហេតុអ្វីឃាតកម្មខ្លះនៅតែធ្វើឱ្យមនុស្សគិតមិនដាច់ ទោះកន្លងផុតទៅច្រើនឆ្នាំហើយក៏ដោយ? ពេលខ្លះគេមិនទាន់ដឹងថាអ្នកណាជាឃាតករ។ ពេលខ្លះមានអ្នកត្រូវផ្តន្ទាទោសហើយ ប៉ុន្តែការពន្យល់អំពីរឿងដែលបានកើតឡើងនៅតែមានចន្លោះខ្វះខាត។ ចន ដាក់ឡាស (John Douglas) និង ម៉ាក អុលសេកឃើរ (Mark Olshaker) យកសំណុំរឿងល្បីៗមកពិនិត្យ ដើម្បីបង្ហាញថា រឿងរ៉ាវដែលស្តាប់ទៅសមហេតុផលអាចខុសពីអ្វីដែលភស្តុតាងអាចបញ្ជាក់បាន។
វិធីមួយដែលដាក់ឡាសប្រើគឺ ការសន្និដ្ឋានអំពីលក្ខណៈអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើស ឬហៅថា Criminal Profiling។ គេមើលជីវិតជនរងគ្រោះ កន្លែងកើតហេតុ និងសកម្មភាពរបស់អ្នកប្រព្រឹត្ត ដើម្បីគិតថាគួរស្វែងរកមនុស្សបែបណា។ វាជាវិធីរកទិសដៅស៊ើបអង្កេត មិនមែនជាភស្តុតាងកំណត់ឈ្មោះឃាតករទេ។ គេត្រូវចាប់ផ្តើមពីអំពើដែលបានកើតឡើង មុននឹងយកមនុស្សណាម្នាក់មកផ្គូផ្គង។ បើជ្រើសអ្នកសង្ស័យមុន រួចរើសតែព័ត៌មានដែលស្របនឹងការសង្ស័យនោះ គេអាចធ្វើឱ្យរឿងស្ទើរតែគ្រប់បែបមើលទៅគួរឱ្យជឿបាន។
អ្វីដែលការវិភាគអាចប្រាប់បាន
ចន ដាក់ឡាស (John Douglas) សួរថា ហេតុអ្វីអ្នកប្រព្រឹត្តជ្រើសជនរងគ្រោះម្នាក់នេះ កន្លែងនេះ និងពេលនេះ? សកម្មភាពណាជាមធ្យោបាយធ្វើឱ្យបទល្មើសសម្រេច ហើយសកម្មភាពណាហាក់ដូចជាបំពេញចំណង់ក្នុងចិត្តរបស់អ្នកប្រព្រឹត្ត? ការគិតបែបនេះត្រូវយកទៅផ្ទៀងផ្ទាត់នឹងវត្ថុតាង ពេលវេលា និងឱកាសជាក់ស្តែង។ មនុស្សម្នាក់អាចមានលក្ខណៈស្រដៀងនឹងការសន្និដ្ឋាន ប៉ុន្តែមិនមែនជាអ្នកប្រព្រឹត្តក៏បាន។ ព័ត៌មានថ្មីក៏អាចបង្ខំឱ្យអ្នកស៊ើបអង្កេតកែគំនិតដើមរបស់ខ្លួន។
អ្នកនិពន្ធមិនសន្យាថាអាចដោះស្រាយអាថ៌កំបាំងគ្រប់រឿងបានទេ។ ពួកគេផ្តល់ការវាយតម្លៃពីកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រដែលមិនពេញលេញ ហើយពេលខ្លះពួកគេវាយតម្លៃយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ ដូច្នេះ អ្នកអានត្រូវបែងចែកឱ្យដាច់រវាងហេតុការណ៍ដែលមានកំណត់ត្រា ការសន្និដ្ឋានពីហេតុការណ៍នោះ និងរឿងដែលគ្រាន់តែអាចទៅរួច។ ការបែងចែកនេះមានសារៈសំខាន់ ព្រោះការចោទខុសអាចធ្វើឱ្យមនុស្សគ្មានទោសរងគ្រោះ ហើយទុកឱ្យអ្នកប្រព្រឹត្តពិតរួចខ្លួន។