The 33 Strategies of War by Robert Greene — book cover

The 33 Strategies of War — Book Summary

Name: The 33 Strategies of War
Author: Robert Greene

សង្ខេបសៀវភៅ «យុទ្ធសាស្ត្រសង្គ្រាម ៣៣ ប្រការ»

by Robert Greene · 85 min read · 68 key ideas · 34 chapters · English & Khmer

Start reading on KamSophy iPhone app Android app

What is The 33 Strategies of War about?

Robert Greene asks how people can face the rivalry and conflict of everyday life with the planning of a "strategic warrior" instead of avoiding fights, lashing out in anger or turning sly. He treats Sun-tzu's idea of winning without bloodshed as the root of 33 strategies that move from mastering one's own mind and structuring a group to defensive, offensive and "dirty" warfare. Each strategy is built on a historical case, such as Napoleon at Austerlitz, Hannibal at Cannae, Gandhi's Salt March or Grant against McClernand, and most close with a Reversal that marks where the approach fails.

សៀវភៅ «យុទ្ធសាស្ត្រសង្គ្រាម ៣៣ ប្រការ» និយាយអំពីអ្វី?

រ៉ូបឺត ហ្គ្រីន (Robert Greene) សួរថា តើមនុស្សអាចប្រឈមនឹងការប្រជែង និងជម្លោះប្រចាំថ្ងៃ ដោយគិតផែនការដូចអ្នកចម្បាំងដែលចេះគិតយុទ្ធសាស្ត្រ ឬហៅថា strategic warrior យ៉ាងដូចម្តេច។ នេះជាជម្រើសជំនួសឱ្យការគេចពីជម្លោះ ការផ្ទុះកំហឹងដាក់គេ ឬការប្រើល្បិចកលលាក់កំបាំង។ គាត់ចាត់ទុកគំនិតរបស់ ស៊ុន ជឺ (Sun-tzu) អំពីការឈ្នះដោយមិនបង្ហូរឈាម ជាឫសគល់នៃយុទ្ធសាស្ត្រ ៣៣ ប្រការ។ យុទ្ធសាស្ត្រទាំងនេះចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងចិត្តគំនិតខ្លួនឯង និងការរៀបចំក្រុម រហូតដល់សង្គ្រាមការពារ សង្គ្រាមវាយប្រហារ និងសង្គ្រាម «កខ្វក់»។ យុទ្ធសាស្ត្រនីមួយៗផ្អែកលើករណីប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ ដូចជា ណាប៉ូឡេអុង (Napoleon) នៅ អូស្ទែរលីត (Austerlitz) និង ហាន់នីបាល់ (Hannibal) នៅ កានណេ (Cannae)។ ករណីផ្សេងទៀតមាន ការដើរក្បួនអំបិល (Salt March) របស់ គន្ធី (Gandhi) ឬ ហ្គ្រែន (Grant) ប្រឆាំងនឹង ម៉ាកក្លឺណែន (McClernand)។ យុទ្ធសាស្ត្រភាគច្រើនបញ្ចប់ដោយផ្នែកមើលពីម្ខាងទៀត ឬហៅថា Reversal ដែលបង្ហាញថាវិធីនោះបរាជ័យនៅកន្លែងណា។

What you'll learn: 34 chapters

Prefaceសេចក្តីផ្តើម
1. Declare War on Your Enemies: The Polarity Strategy១. ប្រកាសសង្គ្រាមក្នុងចិត្តនឹងសត្រូវរបស់អ្នក៖ យុទ្ធសាស្ត្របែងចែកមិត្ត និងសត្រូវឱ្យដាច់
2. Do Not Fight the Last War: The Guerrilla-War-of-the-Mind Strategy២. កុំយកវិធីនៃសង្គ្រាមមុន មកប្រយុទ្ធក្នុងសង្គ្រាមថ្មី៖ យុទ្ធសាស្ត្ររក្សាគំនិតឱ្យរហ័ស និងបត់បែនដូចទ័ពព្រៃ
3. Amidst the Turmoil of Events, Do Not Lose Your Presence of Mind: The Counterbalance Strategy៣. ពេលស្ថានការណ៍ច្របូកច្របល់ កុំបាត់ស្មារតីនឹងនរ៖ យុទ្ធសាស្ត្រទប់លំនឹងចិត្ត
4. Create a Sense of Urgency and Desperation: The Death-Ground Strategy៤. បង្កើតអារម្មណ៍ប្រញាប់ និងគ្មានផ្លូវជ្រើសរើស៖ យុទ្ធសាស្ត្រទីគ្មានផ្លូវថយ
5. Avoid the Snares of Groupthink: The Command-and-Control Strategy៥. ប្រយ័ត្នអន្ទាក់នៃការគិតតាមគ្នាក្នុងក្រុម៖ យុទ្ធសាស្ត្របញ្ជា និងគ្រប់គ្រង
6. Segment Your Forces: The Controlled-Chaos Strategy៦. បែងចែកកម្លាំងជាក្រុមតូចៗ៖ យុទ្ធសាស្ត្ររាយប៉ាយ តែនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង
7. Transform Your War into a Crusade: Morale Strategies៧. ប្រែសង្គ្រាមរបស់អ្នកឱ្យក្លាយជាបុព្វហេតុដែលមនុស្សជឿជាក់៖ យុទ្ធសាស្ត្រលើកស្មារតីក្រុម
8. Pick Your Battles Carefully: The Perfect-Economy Strategy៨. ជ្រើសរើសការប្រយុទ្ធដោយប្រុងប្រយ័ត្ន៖ យុទ្ធសាស្ត្រប្រើកម្លាំងឱ្យចំណេញបំផុត
9. Turn the Tables: The Counterattack Strategy៩. ប្តូរពីអ្នកការពារ មកជាអ្នកវាយប្រហារ៖ យុទ្ធសាស្ត្រវាយបក
10. Create a Threatening Presence: Deterrence Strategies១០. ធ្វើឱ្យខ្លួនមើលទៅគួរឱ្យខ្លាច៖ យុទ្ធសាស្ត្រទប់ស្កាត់មិនឱ្យគេហ៊ានវាយ
11. Trade Space for Time: The Nonengagement Strategy១១. លះបង់ទីកន្លែង ដើម្បីបានពេលវេលា៖ យុទ្ធសាស្ត្រមិនចូលប្រយុទ្ធ
12. Lose Battles but Win the War: Grand Strategy១២. ចាញ់សមរភូមិខ្លះ តែឈ្នះសង្គ្រាម៖ យុទ្ធសាស្ត្រធំដែលមើលទៅគោលដៅចុងក្រោយ
13. Know Your Enemy: The Intelligence Strategy១៣. ស្គាល់សត្រូវរបស់អ្នក៖ យុទ្ធសាស្ត្រស៊ើបយល់ពីចិត្តគំនិតគូប្រជែង
14. Overwhelm Resistance with Speed and Suddenness: The Blitzkrieg Strategy១៤. បំបាក់ការតទល់ដោយល្បឿន និងការវាយភ្លាមៗ៖ យុទ្ធសាស្ត្រវាយរហ័សដូចផ្លេកបន្ទោរ
15. Control the Dynamic: Forcing Strategies១៥. ធ្វើជាអ្នកកំណត់ល្បឿន និងទិសដៅនៃជម្លោះ៖ យុទ្ធសាស្ត្របង្ខំគូប្រជែងឱ្យដើរតាម
16. Hit Them Where It Hurts: The Center-of-Gravity Strategy១៦. វាយចំកន្លែងដែលឈឺបំផុត៖ យុទ្ធសាស្ត្រវាយចំប្រភពកម្លាំងចម្បង
17. Defeat Them in Detail: The Divide-and-Conquer Strategy១៧. បំបែកសត្រូវ ហើយវាយម្តងមួយផ្នែក៖ យុទ្ធសាស្ត្របំបែក រួចយកឈ្នះ
18. Expose and Attack Your Opponent’s Soft Flank: The Turning Strategy១៨. រកឱ្យឃើញ ហើយវាយចំហៀងខ្សោយរបស់គូប្រជែង៖ យុទ្ធសាស្ត្រវាយពីចំហៀង
19. Envelop the Enemy: The Annihilation Strategy១៩. ឡោមព័ទ្ធសត្រូវពីគ្រប់ទិស៖ យុទ្ធសាស្ត្រកម្ទេចទាំងស្រុង
20. Maneuver Them into Weakness: The Ripening-for-the-Sickle Strategy២០. ដើរកលល្បិចឱ្យសត្រូវធ្លាក់ក្នុងភាពខ្សោយ៖ យុទ្ធសាស្ត្រចាំឱ្យទុំ ទើបច្រូត
21. Negotiate While Advancing: The Diplomatic-War Strategy២១. ចរចា ទាំងបន្តរុលទៅមុខ៖ យុទ្ធសាស្ត្រប្រើការចរចាជាសង្គ្រាម
22. Know How to End Things: The Exit Strategy២២. ចេះបញ្ចប់រឿងឱ្យបានល្អ៖ យុទ្ធសាស្ត្ររៀបផ្លូវចេញ
23. Weave a Seamless Blend of Fact and Fiction: Misperception Strategies២៣. លាយការពិត និងរឿងប្រឌិតឱ្យរលាយចូលគ្នា៖ យុទ្ធសាស្ត្របំភាន់ការយល់ឃើញ
24. Take the Line of Least Expectation: The Ordinary-Extraordinary Strategy២៤. ធ្វើតាមផ្លូវដែលគេនឹកស្មានមិនដល់៖ យុទ្ធសាស្ត្រធម្មតា រួចមិនធម្មតា
25. Occupy the Moral High Ground: The Righteous Strategy២៥. ធ្វើឱ្យបុព្វហេតុរបស់អ្នកមើលទៅត្រឹមត្រូវជាងគេ៖ យុទ្ធសាស្ត្រអាងសីលធម៌
26. Deny Them Targets: The Strategy of the Void២៦. កុំឱ្យសត្រូវមានគោលដៅសម្រាប់វាយ៖ យុទ្ធសាស្ត្រភាពទទេ
27. Seem to Work for the Interests of Others While Furthering Your Own: The Alliance Strategy២៧. ធ្វើហាក់ដូចជួយផលប្រយោជន៍អ្នកដទៃ ខណៈកំពុងបង្កើនផលប្រយោជន៍ខ្លួន៖ យុទ្ធសាស្ត្រសម្ព័ន្ធមិត្ត
28. Give Your Rivals Enough Rope to Hang Themselves: The One-Upmanship Strategy២៨. ទុកឱកាសឱ្យគូប្រជែងបំផ្លាញខ្លួនឯង៖ យុទ្ធសាស្ត្រដាក់គូប្រជែងឱ្យចុះខ្សោយដោយស្ងាត់ៗ
29. Take Small Bites: The Fait Accompli Strategy២៩. យកម្តងបន្តិចៗ៖ យុទ្ធសាស្ត្រធ្វើឱ្យរឿងសម្រេចរួច មុនគេទាន់ទប់
30. Penetrate Their Minds: Communication Strategies៣០. ធ្វើឱ្យសាររបស់អ្នកចូលដល់ចិត្តគំនិតគេ៖ យុទ្ធសាស្ត្របញ្ជូនសារ
31. Destroy from Within: The Inner-Front Strategy៣១. បំផ្លាញពីខាងក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្រប្រយុទ្ធពីក្នុងជួរគូប្រជែង
32. Dominate While Seeming to Submit: The Passive-Aggression Strategy៣២. ធ្វើហាក់ដូចចុះចូល តែតាមពិតជាអ្នកគ្រប់គ្រង៖ យុទ្ធសាស្ត្រវាយប្រហារដោយប្រយោល
33. Sow Uncertainty and Panic Through Acts of Terror: The Chain-Reaction Strategy៣៣. បង្កភាពមិនប្រាកដ និងការភ័យស្លន់ស្លោ តាមរយៈអំពើភេរវកម្ម៖ យុទ្ធសាស្ត្របង្កប្រតិកម្មតៗគ្នា

Free preview: Preface

Why Greene Says People Need Strategy

Robert Greene begins with a warning. Modern culture teaches fairness, teamwork and peace, he says, but real life is full of conflict. Some rivals attack openly. Others seem friendly but work against people in secret.

Greene argues that people cannot switch off their aggressive impulses. Avoiding all conflict, lashing out in anger and turning sly all fail in the long run, because none of them is under rational control. He offers a different model, the strategic warrior. This person thinks ahead, chooses which fights to avoid, controls emotion and fights with indirect moves.

Greene says this idea comes from war. He calls the ancient Chinese writer Sun-tzu perhaps the greatest strategist of all. In Greene's reading, the heart of Sun-tzu's art was winning without bloodshed: confuse and frustrate the other side until it breaks down mentally. Victory then costs far less.

Ideals of the Strategic Warrior

Greene lists six ideals for daily life. The first is to see things as they are. Fear makes people overrate the enemy, anger makes them rash, and success makes them overconfident. Emotion cannot be removed, he says, but it can be noticed and corrected for.

Another ideal separates strategy from tactics. Tactics means handling the fight at hand. Strategy means planning the whole campaign. Greene says most people are only tacticians. He urges readers to rise above the battlefield and decide when to fight and when to walk away.

He also notes that the Greeks worshipped Athena, goddess of clever war, and despised Ares, god of brutal war. Greene wants readers to value the thinking that war demands, not its violence. The chapters that follow, he says, are not rules to copy but aids to judgment.

អានសាកល្បង៖ សេចក្តីផ្តើម

ហេតុអ្វី រ៉ូបឺត ហ្គ្រីន (Robert Greene) ថាមនុស្សត្រូវការយុទ្ធសាស្ត្រ

រ៉ូបឺត ហ្គ្រីន (Robert Greene) ចាប់ផ្តើមដោយការព្រមាន។ គាត់និយាយថា វប្បធម៌សម័យថ្មីបង្រៀនមនុស្សឱ្យប្រកាន់ភាពយុត្តិធម៌ ធ្វើការជាក្រុម និងរស់នៅដោយសន្តិភាព ប៉ុន្តែជីវិតពិតពោរពេញដោយជម្លោះ។ គូប្រជែងខ្លះវាយប្រហារដោយចំហ។ ខ្លះទៀតមើលទៅរួសរាយដូចជាមិត្ត តែលួចធ្វើការប្រឆាំងគេនៅពីក្រោយខ្នង។

ហ្គ្រីនអះអាងថា មនុស្សមិនអាចបិទចោលចិត្តចង់វាយប្រហាររបស់ខ្លួនបានទេ។ ការគេចពីជម្លោះគ្រប់បែបយ៉ាង ការផ្ទុះកំហឹងដាក់គេ និងការប្រើល្បិចកលលាក់កំបាំង យូរៗទៅសុទ្ធតែបរាជ័យ ព្រោះក្នុងវិធីទាំងបីនេះ គ្មានវិធីណាមួយដែលមនុស្សធ្វើដោយការគិតពិចារណា និងគ្រប់គ្រងខ្លួនបានឡើយ។ គាត់លើកគំរូមួយផ្សេងទៀត គឺអ្នកចម្បាំងដែលចេះគិតយុទ្ធសាស្ត្រ ឬហៅថា strategic warrior។ មនុស្សប្រភេទនេះគិតទុកមុន ជ្រើសថាការប្រយុទ្ធណាត្រូវគេច គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ហើយប្រយុទ្ធដោយចលនាប្រយោល មិនវាយទល់មុខត្រង់ៗ។

ហ្គ្រីននិយាយថា គំនិតនេះមកពីសង្គ្រាម។ គាត់ហៅអ្នកនិពន្ធចិនបុរាណ ស៊ុន ជឺ (Sun-tzu) ថា ប្រហែលជាអ្នកគិតយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ពូកែជាងគេបំផុត។ តាមការបកស្រាយរបស់ហ្គ្រីន ខ្លឹមសារនៃវិធីធ្វើសង្គ្រាមរបស់ស៊ុន ជឺ គឺការឈ្នះដោយមិនបង្ហូរឈាម។ វិធីនេះ គឺធ្វើឱ្យភាគីម្ខាងទៀតវង្វេង និងខកចិត្ត រហូតដល់គេបាក់ស្មារតី។ ពេលនោះ ជ័យជម្នះត្រូវចំណាយតិចជាងច្រើន។

គោលដៅរបស់អ្នកចម្បាំងដែលចេះគិតយុទ្ធសាស្ត្រ

រ៉ូបឺត ហ្គ្រីន (Robert Greene) រាយ ៦ ចំណុច ដែលអ្នកចម្បាំងដែលចេះគិតយុទ្ធសាស្ត្រ ឬហៅថា strategic warrior គួរយកជាគោលដៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ អ្នកចម្បាំងបែបនេះ គឺមនុស្សដែលគិតទុកមុន គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ហើយជ្រើសថាការប្រយុទ្ធណាត្រូវគេច។ ចំណុចទីមួយ គឺមើលរឿងតាមការពិត។ ការភ័យខ្លាចធ្វើឱ្យមនុស្សគិតថាសត្រូវខ្លាំងជាងការពិត ការខឹងធ្វើឱ្យគេធ្វើអ្វីៗដោយប្រញាប់ មិនបានគិតឱ្យល្អ ហើយភាពជោគជ័យធ្វើឱ្យគេទុកចិត្តខ្លួនឯងហួសហេតុ។ គាត់ថា អារម្មណ៍មិនអាចលុបចោលបានទេ ប៉ុន្តែមនុស្សអាចកត់សម្គាល់វា ហើយកែតម្រូវការគិតរបស់ខ្លួនបាន។

ចំណុចមួយទៀត គឺការចេះបែងចែកយុទ្ធសាស្ត្រ ឬហៅថា strategy ចេញពីយុទ្ធវិធី ឬហៅថា tactics។ យុទ្ធវិធី គឺរបៀបដោះស្រាយការប្រយុទ្ធដែលកំពុងនៅចំពោះមុខ។ យុទ្ធសាស្ត្រ គឺការគិតផែនការសម្រាប់យុទ្ធនាការទាំងមូល ពោលគឺការប្រយុទ្ធជាច្រើនជាប់គ្នា ដើម្បីគោលដៅតែមួយ។ ហ្គ្រីននិយាយថា មនុស្សភាគច្រើនគ្រាន់តែជាអ្នកប្រើយុទ្ធវិធី គឺចេះតែដោះស្រាយការប្រយុទ្ធនៅចំពោះមុខ។ គាត់ជំរុញឱ្យអ្នកអានដកខ្លួនឡើងមើលពីលើសមរភូមិ ដើម្បីឃើញរូបភាពទាំងមូល ហើយសម្រេចថាពេលណាត្រូវប្រយុទ្ធ ពេលណាត្រូវដើរចេញ មិនប្រយុទ្ធ។

គាត់ក៏កត់សម្គាល់ថា ជនជាតិក្រិកធ្លាប់គោរពបូជា ទេពធីតា អាធីណា (Athena) ជាទេពធីតានៃសង្គ្រាមដែលប្រើប្រាជ្ញា ហើយស្អប់ ទេព អារេស (Ares) ជាទេពនៃសង្គ្រាមដ៏សាហាវ។ ហ្គ្រីនចង់ឱ្យអ្នកអានឱ្យតម្លៃដល់ការគិតពិចារណាដែលសង្គ្រាមទាមទារ មិនមែនអំពើហិង្សារបស់វាទេ។ គាត់ថា ជំពូកបន្តបន្ទាប់មិនមែនជាច្បាប់សម្រាប់ចម្លងតាមទេ តែជាជំនួយក្នុងការសម្រេចចិត្ត។

Keep reading The 33 Strategies of War