Alibaba: The House That Jack Ma Built — Book Summary

A Teacher Who Built a Giant

Duncan Clark points out that Alibaba is an odd name for a Chinese company, and its founder, Jack Ma, used to be an English teacher. Clark calls him an unlikely business giant.

Clark says Alibaba runs the biggest online shopping mall in the world. In September 2014 it first sold shares to the public on the New York Stock Exchange, a step called an IPO. Clark says it raised $25 billion, the largest such sale in history. The shares then climbed until the company was worth almost $300 billion, and Jack became the richest man in Asia.

Then the shares lost half their value from the peak. Clark blames a surprising clash with a government agency over intellectual property in early 2015, then a slower Chinese economy and unsteady stock markets.

Even so, Clark argues that Alibaba is in a strong position. He says more than 400 million people buy on its websites each year, and its tens of millions of daily packages make up almost two-thirds of all parcels sent in China. In his view, Alibaba is helping China move from "Made in China" to "Bought in China": from a country that mainly made goods for others to a country of shoppers. Clark cites a forecast that China's middle class will rise to half a billion, up from 300 million, in a decade, but he does not say whose forecast it is.

Clark's Link to the Story

Clark first met Jack in summer 1999, a few months after Alibaba began in a small apartment in Hangzhou. He counted the founders by the toothbrushes in the bathroom: Jack, his wife Cathy and sixteen others. Clark says the couple had bet everything they owned on the company, even their home. Jack talked of a company that would last eighty years, later 102 years, so that it would span three centuries. Clark says the goal should have sounded crazy in that small flat, yet Jack's passion made it believable.

Clark also declares his own role. He advised Alibaba in its early years, and the company helped arrange interviews for this book. He says he was never an employee and calls the book an independent account. In 2000 he was given the right to buy shares at 30 cents each. By the deadline in early 2003, the dot-com bubble had burst and Alibaba's first business was struggling, so he did not buy. After the 2014 IPO, he says, that choice became a $30 million mistake.

Clark ends with open questions. Alibaba's main business is still online shopping, so can it keep growing? Rivals are waiting, and the Chinese government is watching. Can Jack keep the government on his side? To begin, Clark takes a tour of what Jack calls the "iron triangle": e-commerce, logistics and finance.

គ្រូម្នាក់ដែលបង្កើតក្រុមហ៊ុនយក្ស

ដាន់ខិន ក្លាក (Duncan Clark) បង្ហាញថា អាលីបាបា (Alibaba) ជាឈ្មោះចម្លែកសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនចិន ហើយស្ថាបនិករបស់វា គឺជែក ម៉ា (Jack Ma) ធ្លាប់ជាគ្រូបង្រៀនភាសាអង់គ្លេស។ ក្លាកថា គាត់ជាអ្នកជំនួញធំម្នាក់ដែលគ្មាននរណារំពឹងទុក។

ក្លាកនិយាយថា អាលីបាបាបើកផ្សារទំនើបលើអ៊ីនធឺណិតធំជាងគេលើលោក។ ក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៤ វាបានលក់ភាគហ៊ុនឱ្យមនុស្សទូទៅទិញជាលើកដំបូង នៅផ្សារភាគហ៊ុនញូវយ៉ក (New York Stock Exchange)។ ការលក់ភាគហ៊ុនជាសាធារណៈលើកដំបូងបែបនេះ ហៅថា IPO។ ក្លាកនិយាយថា វារៃអង្គាសបាន២៥ពាន់លានដុល្លារ ដែលជាការលក់ភាគហ៊ុនបែបនេះធំជាងគេក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ បន្ទាប់មក តម្លៃភាគហ៊ុនបានឡើង រហូតក្រុមហ៊ុនមានតម្លៃជិត៣០០ពាន់លានដុល្លារ ហើយជែកក្លាយជាបុរសមានជាងគេនៅអាស៊ី។

ក្រោយមក ភាគហ៊ុនបានធ្លាក់ថ្លៃពាក់កណ្តាល ពីកម្រិតខ្ពស់បំផុត។ ក្លាកថា មូលហេតុដំបូងគឺការប៉ះទង្គិចដែលគ្មាននរណាស្មានដល់ ជាមួយស្ថាប័នរដ្ឋមួយ ពីរឿងកម្មសិទ្ធិបញ្ញា ឬហៅថា intellectual property នៅដើមឆ្នាំ២០១៥។ បន្ទាប់មកទៀត គឺសេដ្ឋកិច្ចចិនដែលដើរយឺតជាងមុន និងផ្សារភាគហ៊ុនដែលឡើងចុះមិនទៀង។

ទោះយ៉ាងណា ក្លាកលើកហេតុផលថា អាលីបាបានៅតែមានជំហររឹងមាំ។ គាត់ថា មនុស្សជាង៤០០លាននាក់ទិញទំនិញលើគេហទំព័ររបស់វាជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ កញ្ចប់អីវ៉ាន់រាប់សិបលានកញ្ចប់ដែលចេញពីអាលីបាបាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ស្មើនឹងជិតពីរភាគបីនៃកញ្ចប់អីវ៉ាន់ទាំងអស់ដែលផ្ញើនៅចិន។ តាមទស្សនៈរបស់ក្លាក អាលីបាបាកំពុងជួយឱ្យចិនផ្លាស់ពី «ផលិតនៅចិន» ទៅ «ទិញនៅចិន» គឺពីប្រទេសដែលភាគច្រើនផលិតទំនិញឱ្យអ្នកដទៃ ទៅជាប្រទេសដែលប្រជាជនខ្លួនឯងចាយវាយទិញទំនិញ។ ក្លាកលើកយកការព្យាករមួយថា វណ្ណៈកណ្តាលរបស់ចិននឹងកើនពី៣០០លាននាក់ ដល់៥០០លាននាក់ ក្នុងរយៈពេលដប់ឆ្នាំ តែគាត់មិនបានប្រាប់ថាជាការព្យាកររបស់អ្នកណាទេ។

ទំនាក់ទំនងរបស់ក្លាក (Clark) ជាមួយរឿងនេះ

ក្លាក (Clark) បានជួបជែក ម៉ា (Jack Ma) លើកដំបូងក្នុងរដូវក្តៅឆ្នាំ១៩៩៩ ពីរបីខែក្រោយអាលីបាបា (Alibaba) ចាប់ផ្តើមក្នុងផ្ទះល្វែងតូចមួយនៅហាងចូវ (Hangzhou)។ គាត់រាប់ចំនួនស្ថាបនិកតាមច្រាសដុសធ្មេញក្នុងបន្ទប់ទឹក៖ មានជែក ភរិយារបស់គាត់ ខេធី (Cathy) និងមនុស្ស១៦នាក់ទៀត។ ក្លាកនិយាយថា ប្តីប្រពន្ធនេះបានហ៊ានដាក់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដែលខ្លួនមាន ចូលក្នុងក្រុមហ៊ុន សូម្បីតែផ្ទះក៏ដាក់ដែរ។ ជែកនិយាយពីក្រុមហ៊ុនមួយដែលនឹងនៅបាន៨០ឆ្នាំ ក្រោយមកគាត់ថា១០២ឆ្នាំ ដើម្បីឱ្យវាឆ្លងកាត់បីសតវត្ស។ ក្លាកនិយាយថា ក្នុងផ្ទះល្វែងតូចនោះ គោលដៅបែបនេះគួរតែស្តាប់ទៅដូចរឿងឆ្កួតៗ ប៉ុន្តែការងប់ងល់របស់ជែក ធ្វើឱ្យមនុស្សជឿ។

ក្លាកក៏បង្ហាញតួនាទីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ដោយត្រង់ៗដែរ។ គាត់ធ្លាប់ជាអ្នកប្រឹក្សាឱ្យអាលីបាបាក្នុងឆ្នាំដំបូងៗ ហើយក្រុមហ៊ុនបានជួយរៀបចំការសម្ភាសន៍សម្រាប់សៀវភៅនេះ។ គាត់ថា គាត់មិនដែលជាបុគ្គលិករបស់ក្រុមហ៊ុនទេ ហើយហៅសៀវភៅនេះថា ជាការរៀបរាប់ដោយឯករាជ្យ។ ក្នុងឆ្នាំ២០០០ គាត់បានទទួលសិទ្ធិទិញភាគហ៊ុនក្នុងតម្លៃ៣០សេនក្នុងមួយហ៊ុន។ ដល់ថ្ងៃផុតកំណត់នៅដើមឆ្នាំ២០០៣ ពពុះដតខម ឬហៅថា dot-com bubble បានផ្ទុះរួចហើយ ពោលគឺភាគហ៊ុនក្រុមហ៊ុនអ៊ីនធឺណិតដែលឡើងថ្លៃហួសហេតុ បានធ្លាក់ចុះខ្លាំង។ អាជីវកម្មដំបូងរបស់អាលីបាបាក៏កំពុងជួបការលំបាក ដូច្នេះគាត់មិនបានទិញទេ។ គាត់ថា ក្រោយការលក់ភាគហ៊ុនជាសាធារណៈលើកដំបូង ឬហៅថា IPO ក្នុងឆ្នាំ២០១៤ ការសម្រេចចិត្តនោះក្លាយជាកំហុសដែលធ្វើឱ្យគាត់ខកខានលុយ៣០លានដុល្លារ។

ក្លាកបញ្ចប់ដោយសំណួរដែលមិនទាន់មានចម្លើយ។ អាជីវកម្មសំខាន់របស់អាលីបាបានៅតែជាការលក់ទំនិញតាមអ៊ីនធឺណិត ដូច្នេះតើវាអាចបន្តរីកធំបានទៀតទេ? គូប្រជែងកំពុងរង់ចាំឱកាស ហើយរដ្ឋាភិបាលចិនកំពុងតាមដាន។ តើជែកអាចធ្វើឱ្យរដ្ឋាភិបាលនៅតែនៅខាងគាត់បានទេ? ដើម្បីចាប់ផ្តើម ក្លាកនាំអ្នកអានទៅមើលអ្វីដែលជែកហៅថា ត្រីកោណដែក ឬហៅថា iron triangle គឺការលក់តាមអ៊ីនធឺណិត ការដឹកជញ្ជូនទំនិញ និងសេវាហិរញ្ញវត្ថុ។