The Brothers Karamazov — Book Summary

A Family in a Small Russian Town

The novel opens with a promise of tragedy. A narrator from a small Russian town with a famous monastery tells the story. He begins with Fyodor Pavlovitch Karamazov, a local landowner, and says that Fyodor died a dark and tragic death thirteen years ago. How he died, the narrator says, will be told later in the book. That death hangs over everything that follows.

The narrator calls Fyodor low, wicked and senseless, yet very clever with money. He began with almost nothing, hardly ever lived on his own estate, and left about 100,000 roubles in cash. Fyodor Pavlovitch has three sons. Dmitri, called Mitya, is the oldest, from his first marriage. Ivan and Alexey, called Alyosha, are the sons of his second wife. His first wife, Adelaïda Miüsov, came from a rich noble family. She ran away with him to marry, but there was no love on either side. Fyodor wanted her dowry, the money a bride brings, and he took 25,000 roubles of it. They fought often, and her relatives had to stop him from taking her land. At last she ran away to Petersburg with a poor student of religion, leaving three-year-old Mitya behind. She soon died there. Fyodor was drunk when he heard. People said he shouted with joy, and others said he cried like a child. The narrator thinks both may be true.

The Neglected Sons

Fyodor forgot his small son, not out of hatred but out of carelessness. Grigory, the family servant, looked after Mitya for almost a year. Then Pyotr Alexandrovitch Miüsov, Adelaïda's cousin, came back from Paris and took charge of the boy. He soon forgot him too and left him with a relative in Moscow. Mitya grew up believing he had property of his own and would be free when he came of age. He lived wildly in the army and spent too much. When he came to settle accounts with his father, he found Fyodor had paid him small sums and said nothing was left. Mitya suspected he was being cheated. The narrator says this led to the coming disaster.

Fyodor soon married again. His second wife, Sofya Ivanovna, was a sixteen-year-old orphan raised by a harsh general's widow. She brought no dowry. Fyodor brought loose women into the house, and the gentle Sofya became very ill. She gave birth to Ivan and Alyosha and died when Alyosha was almost four. Again the father forgot his sons and Grigory cared for them. Three months later the widow slapped Fyodor, took the boys away, and soon died. Her heir, Yefim Petrovitch Polenov, an honest nobleman, raised the boys at his own cost. Ivan, clever and proud, studied in Moscow, supported himself, and wrote a surprising article on church courts. Later he came to visit his father and tried to calm the quarrel between Fyodor and Dmitri, who planned to sue his father.

Alyosha, Elder Zossima and a Dangerous Meeting

Alyosha, twenty, is the hero. The narrator describes him as a loving young man who never judges anyone. People trust him easily. He remembered his mother praying with him as a small child. When he left school early to find her grave, Fyodor did not even know where it was. Grigory showed him a tombstone he had paid for himself. Soon Alyosha asked his father's leave to enter the monastery. Fyodor agreed, joked about devils and hell, then wept, saying Alyosha was the only one who had never condemned him. The narrator calls the old man both wicked and sentimental.

At the monastery Alyosha follows Father Zossima, the elder. An elder is a monk who guides others, and those who choose him give up their own will and confess everything to him. Zossima, sixty-five, is a former army officer who is cheerful and gentle. Pilgrims come from far away for his blessing, and many say he can see people's secrets. Alyosha believes in him completely.

Now the whole family is in town for the first time. The quarrel between Fyodor and Dmitri is at its worst. Fyodor suggests, half as a joke, that they all meet in Zossima's cell to settle it. Dmitri accepts, though he suspects a trap. Miüsov joins because of his own lawsuit with the monastery. Alyosha is afraid they will insult the elder. The narrator warns that the meeting is called for a false reason.

គ្រួសារមួយក្នុងក្រុងតូចនៅប្រទេសរុស្ស៊ី

ប្រលោមលោកនេះចាប់ផ្តើមដោយប្រាប់យើងជាមុនថា នឹងមានរឿងសោកសៅមួយកើតឡើង។ អ្នកនិទានរឿង ជាអ្នករស់នៅក្នុងក្រុងតូចមួយនៅប្រទេសរុស្ស៊ី ដែលមានអារាមគ្រិស្តសាសនាដ៏ល្បីមួយ។ គាត់ចាប់ផ្តើមដោយនិយាយពី ហ្វីយ៉ូដ័រ ប៉ាវឡូវិច ការ៉ាម៉ាហ្សូវ (Fyodor Pavlovitch Karamazov) ដែលជាម្ចាស់ដីម្នាក់នៅក្នុងតំបន់នោះ។ អ្នកនិទានរឿងប្រាប់ថា ហ្វីយ៉ូដ័របានស្លាប់យ៉ាងសោកសៅ និងគួរឱ្យរន្ធត់ កាលពី១៣ឆ្នាំមុន។ ចំណែករបៀបដែលគាត់ស្លាប់ អ្នកនិទានរឿងថា នឹងប្រាប់នៅពេលក្រោយក្នុងសៀវភៅ។ ការស្លាប់នោះជះឥទ្ធិពលលើរឿងទាំងអស់ដែលកើតឡើងបន្ទាប់។

អ្នកនិទានរឿងហៅហ្វីយ៉ូដ័រថា ជាមនុស្សថោកទាប អាក្រក់ និងឆោតល្ងង់ ប៉ុន្តែពូកែខាងរកលុយណាស់។ គាត់ចាប់ផ្តើមជីវិតដោយស្ទើរតែគ្មានអ្វីសោះ កម្រនឹងរស់នៅលើដីធ្លីរបស់ខ្លួន ហើយបានទុកលុយសុទ្ធប្រហែល១សែនរូប្លិ៍ ឬហៅថា rouble ដែលជាលុយរបស់ប្រទេសរុស្ស៊ី។ ហ្វីយ៉ូដ័រ ប៉ាវឡូវិច មានកូនប្រុសបីនាក់។ ឌីមីទ្រី (Dmitri) ដែលគេហៅថា មីត្យា (Mitya) ជាកូនច្បង កើតពីប្រពន្ធទីមួយ។ អ៊ីវ៉ាន (Ivan) និង អាឡិចសេ (Alexey) ដែលគេហៅថា អាល្យូសា (Alyosha) ជាកូនរបស់ប្រពន្ធទីពីរ។ ប្រពន្ធទីមួយ គឺ អាដេឡាអ៊ីដា មីយូសូវ (Adelaïda Miüsov) មកពីគ្រួសារអភិជនអ្នកមាន។ អភិជន គឺក្រុមមនុស្សមានឋានៈខ្ពស់ក្នុងសង្គម។ នាងបានរត់តាមគាត់ទៅរៀបការ ប៉ុន្តែទាំងសងខាងគ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះគ្នាទេ។ ហ្វីយ៉ូដ័រចង់បានលុយដែលកូនក្រមុំយកមកជាមួយពេលរៀបការ ឬហៅថា dowry។ គាត់បានយកលុយនោះទៅ២៥០០០រូប្លិ៍។ ប្តីប្រពន្ធឈ្លោះគ្នាជារឿយៗ ហើយសាច់ញាតិរបស់នាងត្រូវឃាត់គាត់ កុំឱ្យយកដីរបស់នាង។ ទីបំផុត នាងរត់ទៅក្រុងសាំងពេទឺប៊ឺគ ជាមួយនិស្សិតក្រីក្រម្នាក់ដែលរៀនផ្នែកសាសនាគ្រិស្ត ហើយទុកមីត្យាដែលមានអាយុបីឆ្នាំចោល។ មិនយូរប៉ុន្មាន នាងក៏ស្លាប់នៅទីនោះ។ ពេលហ្វីយ៉ូដ័រទទួលដំណឹងនេះ គាត់កំពុងស្រវឹង។ អ្នកខ្លះថា គាត់ស្រែកដោយអរសប្បាយ ហើយអ្នកខ្លះទៀតថា គាត់យំដូចក្មេង។ អ្នកនិទានរឿងគិតថា រឿងទាំងពីរនេះប្រហែលជាពិតទាំងអស់។

កូនប្រុសៗដែលឪពុកមិនខ្វល់

ហ្វីយ៉ូដ័រ (Fyodor) ភ្លេចកូនប្រុសតូចរបស់ខ្លួន មិនមែនដោយសារស្អប់ទេ គឺដោយសារតែមិនខ្វល់។ ហ្គ្រីហ្គោរី (Grigory) ជាអ្នកបម្រើក្នុងផ្ទះ បានមើលថែ មីត្យា (Mitya) អស់រយៈពេលជិតមួយឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក ពីយ៉ូទ្រ អាឡិចសាន់ដ្រូវិច មីយូសូវ (Pyotr Alexandrovitch Miüsov) ដែលជាបងប្អូនជីដូនមួយរបស់ អាដេឡាអ៊ីដា (Adelaïda) បានត្រឡប់មកពីក្រុងប៉ារីសវិញ ហើយយកក្មេងនោះទៅមើលថែ។ ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មាន មីយូសូវក៏ភ្លេចក្មេងនោះដែរ ហើយទុកឱ្យនៅជាមួយសាច់ញាតិម្នាក់នៅក្រុងមូស្គូ។ មីត្យាធំឡើងដោយជឿថា ខ្លួនមានទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួន ហើយពេលពេញវ័យ នឹងអាចរស់នៅដោយមិនពឹងអ្នកណា។ ពេលធ្វើទាហាន គាត់រស់នៅយ៉ាងផ្តេសផ្តាស ហើយចាយលុយហួសប្រមាណ។ ពេលគាត់មកគិតលុយជាមួយឪពុក គាត់ដឹងថា ហ្វីយ៉ូដ័របានឱ្យលុយគាត់ម្តងតិចៗរួចមកហើយ ហើយប្រាប់ថា លែងសល់អ្វីឱ្យគាត់ទៀតទេ។ មីត្យាសង្ស័យថា ខ្លួនត្រូវគេបោក។ អ្នកនិទានរឿងថា រឿងនេះហើយ ដែលនាំទៅរកគ្រោះធំដែលនឹងកើតឡើង។

មិនយូរប៉ុន្មាន ហ្វីយ៉ូដ័របានរៀបការម្តងទៀត។ ប្រពន្ធទីពីរ គឺ សូហ្វីយ៉ា អ៊ីវ៉ាណូវណា (Sofya Ivanovna) ជាក្មេងស្រីកំព្រាអាយុ១៦ឆ្នាំ។ នាងធំឡើងក្នុងផ្ទះស្ត្រីមេម៉ាយចិត្តកាចម្នាក់ ដែលប្តីធ្លាប់ជាឧត្តមសេនីយ៍។ នាងមិនបានយកលុយ ឬទ្រព្យអ្វីមកជាមួយពេលរៀបការទេ។ ហ្វីយ៉ូដ័រនាំស្ត្រីៗមកលេងសប្បាយក្នុងផ្ទះ ហើយសូហ្វីយ៉ាដែលស្លូតបូត ក៏ធ្លាក់ខ្លួនឈឺធ្ងន់។ នាងសម្រាលបានកូនពីរនាក់ គឺ អ៊ីវ៉ាន (Ivan) និង អាល្យូសា (Alyosha) ហើយនាងស្លាប់នៅពេលអាល្យូសាអាយុជិតបួនឆ្នាំ។ ឪពុកក៏ភ្លេចកូនៗម្តងទៀត ហើយហ្គ្រីហ្គោរីជាអ្នកមើលថែពួកគេ។ បីខែក្រោយមក ស្ត្រីមេម៉ាយនោះមកទះកំផ្លៀងហ្វីយ៉ូដ័រ ហើយយកក្មេងទាំងពីរទៅ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ស្ត្រីនោះក៏ស្លាប់។ អ្នកទទួលមរតករបស់នាង គឺ យេហ្វីម ពេត្រូវិច ប៉ូលេណូវ (Yefim Petrovitch Polenov) ជាអភិជនស្មោះត្រង់ម្នាក់ បានចិញ្ចឹមក្មេងទាំងពីរ ដោយចេញលុយខ្លួនឯង។ អ៊ីវ៉ាន ដែលឆ្លាត និងមានអំនួត បានរៀននៅមូស្គូ រកលុយចិញ្ចឹមខ្លួនឯង ហើយសរសេរអត្ថបទមួយអំពីតុលាការរបស់សាសនាចក្រ ដែលធ្វើឱ្យគេភ្ញាក់ផ្អើល។ ក្រោយមក គាត់មកលេងឪពុក។ ពេលនោះ ហ្វីយ៉ូដ័រ និង ឌីមីទ្រី (Dmitri) កំពុងឈ្លោះគ្នា ហើយឌីមីទ្រីគ្រោងនឹងប្តឹងឪពុក។ អ៊ីវ៉ានព្យាយាមជួយឱ្យជម្លោះនោះស្ងប់ចុះ។

អាល្យូសា (Alyosha) លោកចាស់ទុំ ហ្សូស៊ីម៉ា (Zossima) និងការជួបជុំដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយ

អាល្យូសា (Alyosha) អាយុ២០ឆ្នាំ ជាតួឯកនៃរឿងនេះ។ អ្នកនិទានរឿងពណ៌នាថា គាត់ជាយុវជនដែលស្រឡាញ់មនុស្ស ហើយមិនដែលថ្កោលទោសអ្នកណាម្នាក់សោះ។ មនុស្សងាយទុកចិត្តគាត់។ គាត់នៅចាំថា កាលគាត់នៅតូច ម្តាយធ្លាប់អធិស្ឋានជាមួយគាត់។ ពេលគាត់ឈប់រៀនមុនចប់ ដើម្បីទៅរកផ្នូររបស់ម្តាយ ហ្វីយ៉ូដ័រ (Fyodor) មិនដឹងផងថា ផ្នូរនោះនៅឯណា។ ហ្គ្រីហ្គោរី (Grigory) ជាអ្នកនាំគាត់ទៅមើលថ្មផ្នូរមួយ ដែលហ្គ្រីហ្គោរីចេញលុយធ្វើដោយខ្លួនឯង។ មិនយូរប៉ុន្មាន អាល្យូសាសុំឪពុកអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ចូលទៅរស់នៅក្នុងអារាមគ្រិស្តសាសនា។ ហ្វីយ៉ូដ័រយល់ព្រម ហើយនិយាយលេងពីមារ និងឋាននរក រួចក៏យំ ដោយថា អាល្យូសាជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ ដែលមិនដែលថ្កោលទោសគាត់។ អ្នកនិទានរឿងថា បុរសចំណាស់នោះ ទាំងអាក្រក់ ទាំងងាយរំជួលចិត្ត។

នៅក្នុងអារាម អាល្យូសាជាសិស្សដែលដើរតាម លោកឪពុក ហ្សូស៊ីម៉ា (Zossima) ដែលជាលោកចាស់ទុំ ឬហៅថា elder។ លោកចាស់ទុំ គឺអ្នកបួសគ្រិស្តសាសនាម្នាក់ ដែលណែនាំផ្លូវចិត្តដល់អ្នកដទៃ។ អ្នកដែលជ្រើសយកលោកធ្វើជាអ្នកណែនាំ ត្រូវឈប់ធ្វើតាមចិត្តខ្លួនឯង ហើយសារភាពគ្រប់យ៉ាងប្រាប់លោក។ ហ្សូស៊ីម៉ាមានអាយុ៦៥ឆ្នាំ ហើយកាលពីមុនធ្លាប់ជានាយទាហាន។ លោកជាមនុស្សរីករាយ និងទន់ភ្លន់។ មនុស្សធ្វើដំណើរពីឆ្ងាយ មកសុំពរពីលោក ហើយមនុស្សជាច្រើនថា លោកអាចមើលធ្លុះអាថ៌កំបាំងក្នុងចិត្តមនុស្ស។ អាល្យូសាជឿលើលោកទាំងស្រុង។

ឥឡូវនេះ ជាលើកដំបូងហើយ ដែលគ្រួសារទាំងមូលមកនៅក្នុងក្រុងព្រមគ្នា។ ជម្លោះរវាងហ្វីយ៉ូដ័រ និង ឌីមីទ្រី (Dmitri) ឡើងដល់កម្រិតធ្ងន់បំផុត។ ហ្វីយ៉ូដ័រស្នើទាំងពាក់កណ្តាលលេងសើចថា ឱ្យគ្រប់គ្នាមកជួបគ្នានៅបន្ទប់តូចរបស់ហ្សូស៊ីម៉ា ដើម្បីដោះស្រាយរឿងនេះ។ ឌីមីទ្រីយល់ព្រម ទោះគាត់សង្ស័យថាជាអន្ទាក់ក៏ដោយ។ មីយូសូវ (Miüsov) ក៏ចូលរួមដែរ ព្រោះគាត់មានរឿងក្តីផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយអារាម។ អាល្យូសាខ្លាចថា ពួកគេនឹងប្រមាថលោកចាស់ទុំ។ អ្នកនិទានរឿងព្រមានថា មូលហេតុដែលគេលើកឡើងដើម្បីជួបគ្នានេះ មិនមែនជាមូលហេតុពិតទេ។