Dracula — Book Summary

Papers Written at the Time

The book opens with a short note. It says the papers that follow are placed in order, and every one was written at the time of the events. Nobody tells the story from memory, so memory cannot make mistakes.

The first paper is the journal of Jonathan Harker, a young English lawyer. He keeps it in shorthand, a quick way of writing with symbols. In early May he travels east by train from Munich toward Transylvania, a wild mountain country. He is going to meet Count Dracula, a nobleman who is buying a house in England. In London, Harker read about the country, but no map he found shows the Count's castle. He writes his notes partly for Mina, the woman he plans to marry.

At the Golden Krone hotel in the town of Bistritz, a letter from the Count is waiting. It says the Count's carriage will meet him at the Borgo Pass, a road through the mountains.

Warnings on the Road

The next morning, the hotel owner and his wife look frightened. When Harker asks about the Count, they cross themselves and refuse to say more. The old woman begs him to stay. It is the night before St. George's Day, she says, and at midnight evil things will rule the world. When he insists on going, she puts a crucifix, a small cross with the figure of Jesus, around his neck. Harker's church taught him to distrust such objects, but he accepts it politely. At the coach, the crowd uses words that his dictionary translates as Satan, witch and vampire. People make signs to protect him from the evil eye.

At the Borgo Pass no carriage is waiting. Then a carriage with four black horses arrives, driven by a tall man with bright eyes and sharp white teeth. He tells the coach driver he knows too much to be tricked. Harker moves to the new carriage, and wolves begin to howl. Pale blue flames appear beside the road, and the driver goes to them. Once a ring of wolves surrounds the carriage, but the driver stands in the road, sweeps his arms, and drives them back. Harker wonders whether he is dreaming. The carriage stops in the courtyard of a huge ruined castle, with no light in its windows.

ឯកសារដែលសរសេរនៅពេលកើតហេតុ

សៀវភៅចាប់ផ្តើមដោយកំណត់សម្គាល់ខ្លីមួយ។ កំណត់សម្គាល់នោះប្រាប់ថា ឯកសារទាំងអស់ខាងក្រោមនេះ ត្រូវបានរៀបតាមលំដាប់ ហើយឯកសារនីមួយៗត្រូវបានសរសេរនៅពេលដែលរឿងកំពុងកើតឡើង។ គ្មាននរណាម្នាក់និទានរឿងនេះតាមការនឹកចាំក្រោយមកទេ ដូច្នេះការចាំខុសមិនអាចធ្វើឱ្យរឿងខុសបានឡើយ។

ឯកសារដំបូងគឺកំណត់ហេតុប្រចាំថ្ងៃរបស់ចូណាថាន ហាកឃឺ (Jonathan Harker) ជាមេធាវីវ័យក្មេងជនជាតិអង់គ្លេស។ គាត់សរសេរជាអក្សរសង្ខេប ឬហៅថា shorthand ដែលជាវិធីសរសេររហ័សដោយប្រើសញ្ញា។ ដើមខែឧសភា គាត់ជិះរថភ្លើងពីទីក្រុងមុយនិច ទៅទិសខាងកើត ឆ្ពោះទៅត្រង់ស៊ីលវ៉ានី (Transylvania) ជាតំបន់ភ្នំព្រៃស្ងាត់មួយ។ គាត់ទៅជួបខោនដ្រាគូឡា (Count Dracula) ជាអភិជនម្នាក់ដែលកំពុងទិញផ្ទះមួយនៅប្រទេសអង់គ្លេស។ នៅទីក្រុងឡុងដ៍ ហាកឃឺបានអានអំពីតំបន់នោះ ប៉ុន្តែគ្មានផែនទីណាដែលគាត់រកឃើញ បង្ហាញប្រាសាទរបស់លោកខោនទេ។ គាត់សរសេរកំណត់ត្រាទាំងនេះ មួយផ្នែកដើម្បីទុកឱ្យមីណា (Mina) អាន។ មីណាជាស្ត្រីដែលគាត់គ្រោងនឹងរៀបការជាមួយ។

នៅសណ្ឋាគារ ហ្គោលដិន ក្រូន (Golden Krone) ក្នុងក្រុងប៊ីស្ទ្រីត (Bistritz) មានសំបុត្រមួយពីលោកខោនរង់ចាំគាត់។ សំបុត្រនោះប្រាប់ថា រទេះសេះរបស់លោកខោននឹងមកជួបគាត់នៅផ្លូវឆ្លងភ្នំបូហ្គោ (Borgo Pass) ដែលជាផ្លូវឆ្លងកាត់ជួរភ្នំ។

ពាក្យព្រមានតាមផ្លូវ

ព្រឹកបន្ទាប់ ម្ចាស់សណ្ឋាគារ និងប្រពន្ធរបស់គាត់ មើលទៅភ័យខ្លាច។ ពេលហាកឃឺ (Harker) សួរអំពីខោនដ្រាគូឡា (Count Dracula) ពួកគេគូរសញ្ញាឈើឆ្កាងលើខ្លួន ហើយមិនព្រមនិយាយបន្ថែមទេ។ ស្ត្រីចាស់អង្វរគាត់ឱ្យនៅ។ នាងនិយាយថា យប់នេះជាយប់មុនថ្ងៃបុណ្យសន្តចច (St. George's Day) ហើយនៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ អ្វីៗអាក្រក់នឹងគ្រប់គ្រងលើពិភពលោក។ ពេលគាត់ទទូចចង់ទៅ នាងយកឈើឆ្កាង ឬហៅថា crucifix ដែលជាឈើឆ្កាងតូចមានរូបព្រះយេស៊ូវ មកពាក់ជុំវិញកគាត់។ ព្រះវិហាររបស់ហាកឃឺបានបង្រៀនគាត់ឱ្យមិនទុកចិត្តវត្ថុបែបនេះ ប៉ុន្តែគាត់ទទួលយកដោយសុភាព។ នៅកន្លែងឡើងរទេះសេះដឹកអ្នកដំណើរ ហ្វូងមនុស្សនិយាយពាក្យខ្លះ ដែលវចនានុក្រមរបស់គាត់បកប្រែថា សាតាំង មេធ្មប់ និងខ្មោចជញ្ជក់ឈាម ឬហៅថា vampire ពោលគឺសត្វក្នុងរឿងនេះដែលផឹកឈាមមនុស្ស។ មនុស្សម្នាធ្វើសញ្ញាការពារគាត់ពីភ្នែកអាក្រក់ ជាការមើលដែលគេជឿថានាំគ្រោះ។

នៅផ្លូវឆ្លងភ្នំបូហ្គោ (Borgo Pass) គ្មានរទេះសេះរង់ចាំទេ។ បន្ទាប់មក មានរទេះសេះមួយ ដែលមានសេះខ្មៅ ៤ ចូលមកដល់ ហើយអ្នកបរជាបុរសខ្ពស់ម្នាក់ ភ្នែកភ្លឺ និងធ្មេញសស្រួច។ គាត់ប្រាប់អ្នកបររទេះសេះដឹកអ្នកដំណើរថា គាត់ដឹងច្រើនពេក មិនអាចត្រូវគេបោកបានទេ។ ហាកឃឺប្តូរទៅជិះរទេះសេះថ្មីនោះ ហើយចចកចាប់ផ្តើមលូ។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ខៀវស្លេកលេចឡើងក្បែរផ្លូវ ហើយអ្នកបរដើរទៅរកវា។ មានពេលមួយ ចចកមួយហ្វូងឡោមព័ទ្ធរទេះសេះ ប៉ុន្តែអ្នកបរឈរក្នុងផ្លូវ គ្រវីដៃទៅមក ហើយបណ្តេញចចកឱ្យថយទៅវិញ។ ហាកឃឺឆ្ងល់ថា តើគាត់កំពុងសុបិនឬទេ។ រទេះសេះឈប់នៅទីធ្លានៃប្រាសាទដ៏ធំមួយដែលបាក់បែក ហើយគ្មានពន្លឺនៅបង្អួចទេ។