KamSophyThe Courage to Be Disliked — Book Summary
សង្ខេបសៀវភៅ «ហ៊ានឱ្យគេមិនចូលចិត្ត៖ រស់នៅដោយសេរី តាមគំនិតរបស់ អាដល័រ»
What is The Courage to Be Disliked about?
Over five nights, a philosopher and a doubting young man debate whether a person can change and be happy now, using the individual psychology of Alfred Adler. The philosopher replaces the search for past causes with the question of what goal a feeling or behavior serves, and argues that all problems are interpersonal, drawing on ideas such as the inferiority complex, the separation of tasks, horizontal relationships without praise or rebuke, and community feeling. It ends with self-acceptance, confidence in others, contribution, and living each moment earnestly in the here and now.
សៀវភៅ «ហ៊ានឱ្យគេមិនចូលចិត្ត៖ រស់នៅដោយសេរី តាមគំនិតរបស់ អាដល័រ» និយាយអំពីអ្វី?
ក្នុងរយៈពេល ៥ យប់ ទស្សនវិទូម្នាក់ និងយុវជនម្នាក់ដែលមិនជឿ ជជែកវែកញែកគ្នាថា តើមនុស្សអាចផ្លាស់ប្តូរ ហើយមានសុភមង្គលឥឡូវនេះបានឬទេ ដោយប្រើ ចិត្តវិទ្យាបុគ្គល ឬហៅថា individual psychology របស់ អាល់ហ្វ្រេដ អាដល័រ (Alfred Adler)។ ជំនួសឱ្យការរកមូលហេតុពីអតីតកាល ទស្សនវិទូសួរថា អារម្មណ៍ ឬអ្វីដែលមនុស្សធ្វើ មានគោលដៅអ្វីនៅពីក្រោយ។ គាត់លើកហេតុផលថា បញ្ហាទាំងអស់ជាបញ្ហាទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស។ គាត់ប្រើគំនិតដូចជា ការយកអារម្មណ៍ថាខ្លួនអន់មកធ្វើជាលេស ការបែងចែកកិច្ចការរបស់ខ្លួនចេញពីកិច្ចការរបស់អ្នកដទៃ ទំនាក់ទំនងស្មើគ្នាដែលគ្មានទាំងការសរសើរ ទាំងការស្តីបន្ទោស ព្រមទាំងអារម្មណ៍ជាផ្នែកមួយនៃសហគមន៍។ សៀវភៅបញ្ចប់ដោយការទទួលយកខ្លួនឯង ការជឿលើអ្នកដទៃដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ ការជួយចំណែកដល់អ្នកដទៃ និងការរស់នៅគ្រប់ពេលឱ្យអស់ពីចិត្ត នៅទីនេះ និងពេលនេះ។
What you'll learn: 7 chapters
- Introductionសេចក្តីផ្តើម៖ ទស្សនវិទូ និងយុវជនដែលមិនជឿ
- The First Night: Deny Traumaយប់ទី ១៖ ការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តពីអតីតកាល មិនកំណត់ជីវិតមនុស្សទេ
- The Second Night: All Problems Are Interpersonal Relationship Problemsយប់ទី ២៖ បញ្ហាទាំងអស់ គឺជាបញ្ហាទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស
- The Third Night: Discard Other People’s Tasksយប់ទី ៣៖ ឈប់យកកិច្ចការរបស់អ្នកដទៃមកធ្វើ
- The Fourth Night: Where the Center of the World Isយប់ទី ៤៖ តើចំណុចកណ្តាលនៃពិភពលោកនៅឯណា?
- The Fifth Night: To Live in Earnest in the Here and Nowយប់ទី ៥៖ រស់នៅឱ្យអស់ពីចិត្ត នៅទីនេះ និងពេលនេះ
- Afterwordពាក្យបញ្ចប់របស់អ្នកនិពន្ធទាំងពីរ
Free preview: Introduction
A Philosopher and a Doubting Youth
The Courage to Be Disliked asks one question: how can a person be happy? Its authors, Ichiro Kishimi and Fumitake Koga, build their answer from the ideas of the psychologist Alfred Adler. They place him beside Sigmund Freud and Carl Jung as a giant of psychology. Instead of a plain explanation, they write a conversation between a philosopher and a young man, called the youth in this summary. The book gives neither of them a name.
The story begins on the edge of an old city. A philosopher lives there who teaches that the world is simple and that anyone can be happy, right now. The youth is unhappy with his life. To him the world is a confusing mess full of contradictions, and the idea of happiness makes no sense. He has come to debate the philosopher and, if possible, to prove him wrong.
The youth explains why he thinks life is not simple. A child may find the world easy, but only because parents and society protect him. A grown person gets duties, tangled relationships, and a clear view of problems such as war and inequality. Religion no longer gives people something to lean on, he says, so everyone feels anxious and lives only for themselves. The philosopher hears all of this and keeps his position: both the world and life are simple.
The Well Water Example
The philosopher's reply is that the world is not complicated. The youth is the one making it complicated. Nobody, the philosopher explains, lives in an objective world, one that looks the same to everyone. Each person lives in a subjective world, a world that he or she has given meaning to. So the philosopher's world and the youth's world are different, and no one can share his own world with another person.
To show this, the philosopher asks about well water. Water drawn from a well stays at about sixty degrees all year. That number is objective: a thermometer gives the same reading to everyone. Yet in summer the water feels cool, and in winter the same water feels warm. The youth first calls this an illusion, a trick of the senses. The philosopher disagrees. For the person drinking, the coolness or warmth at that moment is a real fact. Every person lives inside a world like this, and nobody can escape it.
The lesson, for the philosopher, is about the youth, not about the world. The world seems confusing and mysterious because of how the youth is. If he changes, the world will seem simpler.
Courage and Change
Next the philosopher uses the picture of dark glasses. Seen through dark glasses, the whole world looks dark. The youth could complain about the darkness, or he could simply take the glasses off. Then the world might look so bright that he closes his eyes and wants the glasses back. So the real question, the philosopher says, is whether the youth dares to look straight at the world. It is a matter of courage.
Then the two state their positions. The philosopher says that people can change and that everyone can be happy, with no exceptions. The youth says people cannot change. He adds that he himself suffers because he cannot change, and that he would love to start his life again. He is searching for the truth about life, he says, and he warns that the philosopher may be the one who loses the debate.
The philosopher says he has never taken students of his own. But after studying Greek philosophy, he met "another philosophy," and since then he has waited a long time for a young visitor like this one. He promises not to run away or hide anything, and he sends the youth into his study. It will be a long night.
អានសាកល្បង៖ សេចក្តីផ្តើម៖ ទស្សនវិទូ និងយុវជនដែលមិនជឿ
ទស្សនវិទូ និងយុវជនដែលសង្ស័យ
សៀវភៅ «ហ៊ានឱ្យគេមិនចូលចិត្ត» (The Courage to Be Disliked) សួរសំណួរតែមួយ គឺថា តើមនុស្សម្នាក់អាចមានសុភមង្គលដោយរបៀបណា? អ្នកនិពន្ធទាំងពីរ គឺ អ៊ិឈិរ៉ូ គីស៊ីមិ (Ichiro Kishimi) និង ហ្វូមីតាកេ កូហ្គា (Fumitake Koga) យកគំនិតរបស់អ្នកចិត្តវិទ្យា អាល់ហ្វ្រេដ អាដល័រ (Alfred Adler) មកបង្កើតជាចម្លើយ។ ពួកគាត់រាប់ អាដល័រ ជាអ្នកប្រាជ្ញធំម្នាក់ក្នុងវិស័យចិត្តវិទ្យា ដូចគ្នានឹង ស៊ីហ្គមុន ហ្វ្រយដ៍ (Sigmund Freud) និង ខាល យ៉ុង (Carl Jung)។ ជំនួសឱ្យការពន្យល់ធម្មតា ពួកគាត់សរសេរជាការសន្ទនារវាងទស្សនវិទូម្នាក់ និងបុរសវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលក្នុងសេចក្តីសង្ខេបនេះហៅថា យុវជន។ សៀវភៅមិនដាក់ឈ្មោះឱ្យអ្នកទាំងពីរទេ។
រឿងចាប់ផ្តើមនៅជាយទីក្រុងចាស់មួយ។ នៅទីនោះ មានទស្សនវិទូម្នាក់ គឺអ្នកសិក្សា និងគិតអំពីរបៀបរស់នៅ។ គាត់បង្រៀនថា ពិភពលោកសាមញ្ញ ហើយនរណាក៏អាចមានសុភមង្គលបាន ឥឡូវនេះតែម្តង។ យុវជនមិនសប្បាយចិត្តនឹងជីវិតរបស់ខ្លួនទេ។ សម្រាប់គាត់ ពិភពលោកច្របូកច្របល់ ពេញដោយរឿងផ្ទុយគ្នា ហើយគំនិតអំពីសុភមង្គលស្តាប់ទៅគ្មានន័យសោះ។ គាត់មកដើម្បីជជែកវែកញែកជាមួយទស្សនវិទូ ហើយបើអាច គាត់ចង់បង្ហាញថាទស្សនវិទូនោះខុស។
យុវជនពន្យល់ពីហេតុផលដែលគាត់គិតថា ជីវិតមិនសាមញ្ញទេ។ កុមារអាចឃើញថាពិភពលោកងាយស្រួល តែនោះគ្រាន់តែដោយសារឪពុកម្តាយ និងសង្គមការពារគេ។ មនុស្សធំវិញ មានទំនួលខុសត្រូវ មានទំនាក់ទំនងស្មុគស្មាញជាមួយអ្នកដទៃ ហើយឃើញច្បាស់ពីបញ្ហាដូចជាសង្គ្រាម និងភាពមិនស្មើគ្នា។ គាត់និយាយថា សាសនាលែងជាទីពឹងរបស់មនុស្សទៀតហើយ ដូច្នេះគ្រប់គ្នាមានចិត្តបារម្ភ ហើយរស់នៅតែដើម្បីខ្លួនឯង។ ទស្សនវិទូស្តាប់ទាំងអស់នេះ ហើយនៅតែប្រកាន់ជំហររបស់ខ្លួនថា ទាំងពិភពលោក ទាំងជីវិត សុទ្ធតែសាមញ្ញ។
ឧទាហរណ៍ទឹកអណ្តូង
ទស្សនវិទូឆ្លើយថា ពិភពលោកមិនស្មុគស្មាញទេ គឺយុវជនខ្លួនឯងដែលធ្វើឱ្យវាស្មុគស្មាញ។ ទស្សនវិទូពន្យល់ថា គ្មាននរណារស់នៅក្នុងពិភពដែលមើលទៅដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់គ្នា ឬហៅថា objective world ទេ។ មនុស្សម្នាក់ៗរស់នៅក្នុងពិភពតាមន័យដែលម្នាក់ៗផ្តល់ឱ្យ ឬហៅថា subjective world មានន័យថា ម្នាក់ៗមើលពិភពលោក តាមន័យដែលខ្លួនឯងដាក់ឱ្យវា។ ដូច្នេះ ពិភពរបស់ទស្សនវិទូ និងពិភពរបស់យុវជនខុសគ្នា ហើយគ្មាននរណាអាចចែករំលែកពិភពរបស់ខ្លួនឱ្យអ្នកដទៃបានទេ។
ដើម្បីបង្ហាញរឿងនេះ ទស្សនវិទូសួរអំពីទឹកអណ្តូង។ ទឹកដែលដងពីអណ្តូងមានសីតុណ្ហភាពប្រហែល ៦០ ដឺក្រេ ពេញមួយឆ្នាំ។ លេខនេះជាការពិតដែលដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់គ្នា ព្រោះទែម៉ូម៉ែត្រ ឬឧបករណ៍វាស់កម្តៅ បង្ហាញលេខដូចគ្នាដល់មនុស្សគ្រប់រូប។ ប៉ុន្តែនៅរដូវក្តៅ គេមានអារម្មណ៍ថាទឹកនោះត្រជាក់ ហើយនៅរដូវរងា គេមានអារម្មណ៍ថាទឹកដដែលនោះក្តៅឧណ្ហៗ។ ដំបូង យុវជនថា នេះគ្រាន់តែជាការយល់ច្រឡំរបស់អារម្មណ៍ គឺរាងកាយបោកបញ្ឆោតមនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ទស្សនវិទូមិនយល់ស្រប។ សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងផឹក ភាពត្រជាក់ ឬភាពក្តៅឧណ្ហៗដែលគាត់មានអារម្មណ៍នៅពេលនោះ គឺជាការពិតមែន។ មនុស្សគ្រប់រូបរស់នៅក្នុងពិភពបែបនេះ ហើយគ្មាននរណាអាចចេញពីវាបានទេ។
ទស្សនវិទូយល់ថា មេរៀននេះនិយាយអំពីយុវជន មិនមែនអំពីពិភពលោកទេ។ ពិភពលោកមើលទៅច្របូកច្របល់ និងពិបាកយល់ ដោយសារតែខ្លួនយុវជនផ្ទាល់។ បើគាត់ផ្លាស់ប្តូរ ពិភពលោកនឹងមើលទៅសាមញ្ញជាងមុន។
ចិត្តក្លាហាន និងការផ្លាស់ប្តូរ
បន្ទាប់មក ទស្សនវិទូលើកឧទាហរណ៍វ៉ែនតាខ្មៅ។ បើមើលតាមវ៉ែនតាខ្មៅ ពិភពលោកទាំងមូលមើលទៅងងឹត។ យុវជនអាចត្អូញត្អែរថាងងឹត ឬគាត់អាចដោះវ៉ែនតាចេញតែម្តង។ ពេលនោះ ពិភពលោកអាចភ្លឺចាំងពេក រហូតគាត់ត្រូវធ្មេចភ្នែក ហើយចង់បានវ៉ែនតាមកពាក់វិញ។ ដូច្នេះ ទស្សនវិទូនិយាយថា សំណួរពិតគឺថា តើយុវជនហ៊ានសម្លឹងមើលពិភពលោកត្រង់ៗឬទេ? រឿងនេះទាមទារចិត្តក្លាហាន។
បន្ទាប់មក អ្នកទាំងពីរប្រាប់ជំហររបស់ខ្លួន។ ទស្សនវិទូនិយាយថា មនុស្សអាចផ្លាស់ប្តូរបាន ហើយគ្រប់គ្នាអាចមានសុភមង្គលបាន គ្មានករណីលើកលែងទេ។ យុវជននិយាយថា មនុស្សមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានទេ។ គាត់បន្ថែមថា ខ្លួនគាត់ផ្ទាល់រងទុក្ខ ព្រោះគាត់ផ្លាស់ប្តូរមិនបាន ហើយគាត់ចង់ចាប់ផ្តើមជីវិតឡើងវិញណាស់។ គាត់និយាយថា គាត់កំពុងស្វែងរកការពិតអំពីជីវិត ហើយគាត់ព្រមានថា ទស្សនវិទូអាចជាអ្នកចាញ់ក្នុងការជជែកនេះ។
ទស្សនវិទូនិយាយថា គាត់មិនដែលមានសិស្សផ្ទាល់ខ្លួនទេ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីសិក្សាទស្សនវិជ្ជាក្រិក គាត់បានជួប «ទស្សនវិជ្ជាមួយទៀត» ហើយតាំងពីពេលនោះមក គាត់បានរង់ចាំជាយូរ ដើម្បីជួបភ្ញៀវវ័យក្មេងដូចយុវជននេះ។ គាត់សន្យាថាមិនរត់គេច ហើយមិនលាក់អ្វីទាំងអស់ រួចគាត់ឱ្យយុវជនចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការរបស់គាត់។ យប់នេះនឹងជាយប់មួយដ៏វែង។