The Monk Who Sold His Ferrari — Book Summary

A Famous Lawyer Collapses in Court

Robin Sharma's story begins with a shock. Julian Mantle, one of the best-known trial lawyers in the country, falls to the floor in the middle of a crowded courtroom. His body shakes and sweats. A judge calls for help on an emergency phone, and a court officer starts CPR. The story's narrator, a younger lawyer who is later called John, can only stand and watch. He has known Julian for seventeen years.

The narrator first met Julian as a summer intern at the law firm. Back then, Julian was the firm's young star. He was clever, bold and full of dreams of greatness. He worked eighteen hours a day and loved to put on a show in court. For a big murder case, he chose the intern as his helper because he liked the young man's "hunger." They won, and the two became close friends. Julian was hard to work for and never admitted he was wrong. Still, the narrator says he cared about people. He always asked about the narrator's wife, Jenny, and he arranged a scholarship when he heard that the young man had money worries.

The Hunger for More

Sharma then shows how Julian fell into a work trap. At first, Julian told himself that his long hours were for the good of the firm, and he kept promising to take a month off in the Caymans. But his fame grew, the cases grew bigger, and he pushed himself even harder. He could not sleep more than a couple of hours before guilt woke him, because he was not working on a file. The narrator says Julian was being eaten up by a hunger for more: more status, more glory and more money.

He got it all. His pay had seven figures, meaning at least a million, and he owned a mansion in an area popular with celebrities, his own plane, a holiday house on an island in the tropics and a shiny red Ferrari. Yet the narrator could see that something was wrong, because he spent more time with Julian than anyone else did. The two men worked together on the sixty-fourth floor of a steel and glass tower. They feared that any gap in their preparation would make them look foolish in court. The narrator admits that he was pulled into the same trap. He says both men thought they had the world in their hands, while they were really fooled by a false picture of success.

Success That Left Him Empty

The price was high, according to the narrator. Julian's marriage failed, and he stopped speaking to his father. At fifty-three, he looked like a man in his late seventies. Late dinners in costly restaurants, cigars and glass after glass of cognac had made him overweight. He had lost his sense of humor and almost never laughed. In court, he now talked for hours about cases that did not matter, and he answered other lawyers with sharp sarcasm. Judges who once saw him as a genius began to lose patience.

The narrator believes the problem was deeper than stress. Julian told him almost every day that he felt no passion for his work, only emptiness. As a young man, Julian had loved the law and saw it as a way to do good and help others. That belief gave his life meaning. The narrator thinks that Julian had lost all sense of purpose. He also mentions a terrible event in Julian's past. Nobody at the firm would explain it, not even the talkative managing partner, Harding, and the narrator suspects it played a part.

Then came the heart attack, on a Monday morning in the same courtroom where they had won the big murder trial. Sharma presents it as a wake-up call. It forced Julian to face the fact that his life would end one day.

មេធាវីល្បីម្នាក់ដួលនៅក្នុងតុលាការ

រឿងរបស់ រ៉ូប៊ីន សាម៉ា (Robin Sharma) ចាប់ផ្តើមដោយហេតុការណ៍ដ៏តក់ស្លុតមួយ។ ជូលៀន ម៉ែនថល (Julian Mantle) ជាមេធាវីការពារក្តីនៅតុលាការដ៏ល្បីបំផុតម្នាក់ក្នុងប្រទេស ដួលលើឥដ្ឋ កណ្តាលបន្ទប់តុលាការដែលពេញដោយមនុស្ស។ រាងកាយរបស់គាត់ញ័រ ហើយបែកញើស។ ចៅក្រមម្នាក់ហៅសុំជំនួយតាមទូរស័ព្ទសង្គ្រោះបន្ទាន់ ហើយមន្ត្រីតុលាការម្នាក់ចាប់ផ្តើមធ្វើការសង្គ្រោះបេះដូងដោយសង្កត់ទ្រូង ឬហៅថា CPR។ អ្នកនិទានរឿងនេះ ជាមេធាវីវ័យក្មេងជាង ដែលក្រោយមកគេហៅថា ចន (John)។ គាត់ធ្វើបានត្រឹមតែឈរមើលប៉ុណ្ណោះ។ គាត់ស្គាល់ជូលៀនបាន ១៧ ឆ្នាំហើយ។

លើកដំបូង អ្នកនិទានរឿងបានជួបជូលៀន កាលនៅជាអ្នកហាត់ការរដូវក្តៅនៅក្រុមហ៊ុនមេធាវី។ ពេលនោះ ជូលៀនជាមេធាវីវ័យក្មេងដ៏ឆ្នើមបំផុតរបស់ក្រុមហ៊ុន។ គាត់ឆ្លាត ក្លាហាន ហើយពោរពេញដោយក្តីសុបិនចង់ធ្វើជាមនុស្សអស្ចារ្យ។ គាត់ធ្វើការ ១៨ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយចូលចិត្តសម្តែងឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍នៅតុលាការ។ សម្រាប់សំណុំរឿងឃាតកម្មធំមួយ គាត់ជ្រើសរើសអ្នកហាត់ការនោះជាជំនួយការ ព្រោះគាត់ពេញចិត្ត «ចិត្តខ្នះខ្នែង» របស់យុវជននោះ។ ពួកគេឈ្នះក្តី ហើយក្លាយជាមិត្តជិតស្និទ្ធនឹងគ្នា។ ជូលៀនជាមនុស្សពិបាកធ្វើការជាមួយ ហើយមិនដែលទទួលស្គាល់ថាខ្លួនខុសទេ។ ទោះយ៉ាងនេះក្តី អ្នកនិទានរឿងនិយាយថា គាត់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមនុស្ស។ គាត់តែងសួរពី ជេននី (Jenny) ភរិយារបស់អ្នកនិទានរឿង ហើយគាត់បានរៀបចំអាហារូបករណ៍ឱ្យ ពេលគាត់ឮថាយុវជននោះកំពុងពិបាករឿងលុយកាក់។

ការលោភចង់បានថែមទៀត

បន្ទាប់មក សាម៉ា (Sharma) បង្ហាញពីរបៀបដែលជូលៀនធ្លាក់ចូលអន្ទាក់ការងារ។ ដំបូង ជូលៀនប្រាប់ខ្លួនឯងថា ម៉ោងធ្វើការវែងរបស់គាត់គឺដើម្បីប្រយោជន៍ក្រុមហ៊ុន ហើយគាត់បន្តសន្យាថានឹងឈប់សម្រាកមួយខែនៅ កោះកេម៉ែន (Caymans)។ ប៉ុន្តែកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់កើនឡើង សំណុំរឿងកាន់តែធំ ហើយគាត់បង្ខំខ្លួនកាន់តែខ្លាំងឡើង។ គាត់ដេកមិនទាន់បានពីរបីម៉ោងផង ក៏ភ្ញាក់ឡើងវិញ ដោយមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនខុស ព្រោះខ្លួនមិនបានធ្វើការលើសំណុំរឿង។ អ្នកនិទានរឿងនិយាយថា ការលោភចង់បានថែមទៀតកំពុងស៊ីបំផ្លាញជូលៀន គឺចង់បានឋានៈ ភាពល្បីល្បាញ និងលុយកាក់កាន់តែច្រើន។

គាត់ទទួលបានអ្វីៗទាំងអស់។ ប្រាក់ចំណូលរបស់គាត់មានលេខ ៧ ខ្ទង់ ពោលគឺយ៉ាងហោចណាស់មួយលាន ហើយគាត់មានវីឡាធំមួយនៅតំបន់ដែលតារាល្បីៗចូលចិត្តរស់នៅ យន្តហោះផ្ទាល់ខ្លួន ផ្ទះសម្រាកវិស្សមកាលនៅលើកោះមួយក្នុងតំបន់ក្តៅ និងឡានហ្វេរ៉ារី (Ferrari) ពណ៌ក្រហមភ្លឺរលោង។ ប៉ុន្តែអ្នកនិទានរឿងមើលឃើញថាមានអ្វីមួយមិនធម្មតា ព្រោះគាត់ចំណាយពេលជាមួយជូលៀនច្រើនជាងអ្នកណាទាំងអស់។ បុរសទាំងពីរធ្វើការជាមួយគ្នានៅជាន់ទី ៦៤ នៃអគារខ្ពស់ធ្វើពីដែក និងកញ្ចក់។ ពួកគេខ្លាចថា ចំណុចខ្វះខាតណាមួយក្នុងការត្រៀមរឿងក្តី នឹងធ្វើឱ្យពួកគេមើលទៅល្ងង់ខ្លៅនៅតុលាការ។ អ្នកនិទានរឿងទទួលស្គាល់ថា ខ្លួនគាត់ក៏ត្រូវបានទាញចូលអន្ទាក់ដដែលនេះដែរ។ គាត់និយាយថា បុរសទាំងពីរគិតថាខ្លួនមានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងក្នុងកណ្តាប់ដៃ តែតាមពិតពួកគេត្រូវរូបភាពជោគជ័យក្លែងក្លាយបញ្ឆោត។

ជោគជ័យដែលធ្វើឱ្យចិត្តគាត់ទទេ

តាមអ្នកនិទានរឿង តម្លៃដែលត្រូវបង់គឺខ្ពស់ណាស់។ អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ជូលៀនបែកបាក់ ហើយគាត់ឈប់និយាយជាមួយឪពុករបស់គាត់។ នៅអាយុ ៥៣ ឆ្នាំ គាត់មើលទៅដូចបុរសអាយុជាង ៧០ ជិត ៨០ ឆ្នាំ។ ការញ៉ាំអាហារពេលល្ងាចដល់យប់ជ្រៅនៅភោជនីយដ្ឋានថ្លៃៗ បារីស៊ីហ្គា និងស្រាកូញ៉ាក់ពីកែវមួយទៅកែវមួយ បានធ្វើឱ្យគាត់ធាត់លើសទម្ងន់។ គាត់លែងមានចិត្តកំប្លែង ហើយស្ទើរតែមិនដែលសើច។ នៅតុលាការ ឥឡូវគាត់និយាយអស់ជាច្រើនម៉ោងអំពីសំណុំរឿងដែលមិនសំខាន់ ហើយឆ្លើយតបមេធាវីផ្សេងដោយពាក្យចំអកដ៏មុតស្រួច។ ចៅក្រមដែលធ្លាប់ចាត់ទុកគាត់ជាអ្នកមានទេពកោសល្យអស្ចារ្យ ចាប់ផ្តើមអស់ចិត្តអត់ធ្មត់នឹងគាត់។

អ្នកនិទានរឿងជឿថា បញ្ហាជ្រៅជាងភាពតានតឹង។ ស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃ ជូលៀនប្រាប់គាត់ថា ខ្លួនគ្មានចំណង់ចំណូលចិត្តចំពោះការងារទេ មានតែភាពទទេក្នុងចិត្ត។ កាលនៅក្មេង ជូលៀនស្រឡាញ់វិជ្ជាជីវៈច្បាប់ ហើយចាត់ទុកវាជាផ្លូវធ្វើអំពើល្អ និងជួយអ្នកដទៃ។ ជំនឿនោះធ្វើឱ្យជីវិតរបស់គាត់មានន័យ។ អ្នកនិទានរឿងគិតថា ជូលៀនបានបាត់បង់គោលបំណងជីវិតទាំងស្រុង។ គាត់ក៏និយាយពីហេតុការណ៍ដ៏អាក្រក់មួយក្នុងអតីតកាលរបស់ជូលៀន។ គ្មាននរណាក្នុងក្រុមហ៊ុនព្រមពន្យល់ពីរឿងនោះទេ សូម្បីតែ ហាឌីង (Harding) ដៃគូគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនដែលចូលចិត្តនិយាយច្រើន ក៏មិនព្រមនិយាយដែរ។ អ្នកនិទានរឿងសង្ស័យថា ហេតុការណ៍នោះជាមូលហេតុមួយផ្នែកនៃបញ្ហារបស់ជូលៀន។

បន្ទាប់មកជូលៀនគាំងបេះដូង នៅព្រឹកថ្ងៃច័ន្ទ ក្នុងបន្ទប់តុលាការដដែល ដែលពួកគេធ្លាប់ឈ្នះក្តីឃាតកម្មធំ។ សាម៉ា (Sharma) បង្ហាញថា នេះជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលដាស់ស្មារតី។ វាបង្ខំឱ្យជូលៀនប្រឈមមុខនឹងការពិតថា ជីវិតរបស់គាត់នឹងបញ្ចប់នៅថ្ងៃណាមួយ។